Chicago - VI Decades Live (2018)

Een nieuw live album van de band die al sinds het einde van de 60s aan de weg timmert en dat hier benadrukt in de titel. Live registratie's verspreid over of in 6 decennia, maar vooral de sterke en productieve jaren 70 zijn hier vertegenwoordigd.

Uitgebracht op het Rhino label zoals ze die al vele releases deden voor de band de laatste jaren. Een groot label dat blijkbaar denkt dat hier nog vraag naar is, toch vermoed ik dat slechts de die-hard fans hier echt naar uitkijken. Er zijn twee singles uit: Goodbye [Live at the John F. Kennedy Center for the Perfoming Arts, Washington D.C. 9 / 16 / 71] en 25 or 6 to 4 [Live at Paris, France 12 / 8/69]

Ik ga het zeker geheel luisteren wanneer het uit is, maar vermoedelijk na 2 of 3 luisterbeurten het verder laat voor wat het is: een heerlijke live band op hun hoogtepunt(en).

Deze lust ik wel maar dan vooral de eerste 2 CD's van het Isle of Wright Festival ,ook zit er nog een DVD bij van een Rockpallast concert uit 1977 dit alles dus met Terry Kath
CD 3 en 4 zijn een beetje een bij mekaar geraapt zooitje dat had ik liever anders gezien maar toch word ik hier wel blij van dus gevreesd mag worden dat ik op 6 April even mijn klauwen laat wapperen bij de platenboer (pinpas ook)

Een hele zit, ruim drieënhalf uur voor 'slechts' 29 nummers. Deze maar in 4 etappes luisteren verdeelt over tenminste 2 dagen.

Uiteindelijk verdeelt over 5 dagen, maakt het wat lastig om het geheel te beoordelen.

De geluidskwaliteit van de nummers uit 1969 tot 1971 klinken wel doffer maar men heeft ze digitaal goed opgepoetst.

Fijn dat ze hier en daar wat chatter van de band met het publiek erin hebben gelaten. Chicago als live band weet op alle nummers te overtuigen, ook als ik niet een fan ben van alle nummers op dit album. Wel zijn de meeste interessante nummers die van vóór de 80s periode. Vooral de fans die van Chicago's Jazz Rock stijl houden komen aan hun trekken, hun ballad / 80s synth periode is nagenoeg geheel omzeilt met uitzondering van If You Leave Me Now.

Veel ruimte voor de blazers in de band en ook de gitaristen krijgen meer dan genoeg ruimte met name bij in de eerste helft van dit album. Er zit ook een soort drum-solo van Danny Seraphine in die verder ook genoeg ruimte krijgt om zijn kunsten te tonen. Ze hebben wijselijk bevlogen live uitvoeringen gekozen waar het plezier en kwaliteit van afspringt. Het album is chronologisch opgebouwd met hun meest gewaardeerde werk meteen aan het begin. De laatste 45 minuten en laatste 8 nummers omvatten de periode 1987 - 2014 met als prima afsluiter een a capella ingezette versie van America.

Ruim 3,5 uur Chicago live verveelt niet, wel een lange zit. Dat is gemiddeld 7,5 minuten per nummer, maar dit komt ook omdat sommige originele album nummers hier zijn samengevoegd waar ze oorspronkelijk als 2, 3 of 4 aparte nummers gelden op de oorspronkelijke releases.

Wie van Chicago houdt weet dat die vaak dubbel albums uitbracht en dat je dus vaak 70-80 minuten voorgeschoteld kreeg. Drieënhalf uur Chicago live is toch te veel van het goed maar ik vermoed dat de meesten hier vooral de eerste 14 a 21 nummers (herhaaldelijk) zullen willen luisteren in 1,75 a 2,75 uur is nog wel te doen in één zitting of in twee stukken verdeeld over een dag.

De eerste 11 nummers op 2CD's zijn van het Isle Of Wright Festival en zijn gewoon goed en de geluidskwaliteit voor een openlucht concert van een kleine 50 jaar geleden is ook voldoende.
Van CD 3 zijn de nummers 12,13 &14 voor de liefhebbers van de oude Chicago een waar genot maar helemaal een klapper is A Hit By Varese dat is gewoon meer dan schitterend en de rest van dat concert zou ook wel uitgebracht mogen worden.
Op CD 4 is Terry Kath verdwenen evenals het oude geluid en hier kan ik allemaal niet zo veel mee ,ik vind er eerlijk gezegd niet veel aan.
Wat weer veel goed maakt is de DVD van Rockpalast (2-12-77 Essen) met Terry Kath