João Gilberto - Chega de Saudade (1959)
mijn stem
50 stemmen
Brazilië
Wereld / Jazz
Label: Odeon
-
Chega de Saudade (2:02)
-
Lobo Bobo (1:20)
-
Brigas Nunca Mais (2:05)
-
Hô-Ba-La-Lá (2:16)
-
Saudade Fez Um Samba (1:48)
-
Maria Ninguem (2:22)
-
Desafinado (1:58)
-
Rosa Morena (2:04)
-
Morena Bouca de Ouro (1:59)
-
Aos Pes da Cruz (1:33)
-
Bim Bom (1:15)
-
É Luxo Só (1:56)
0
geplaatst: 28 juni 2008, 18:24 uur
Prachtig bossa nova album. Een meesterwerk als je het mij vraagt. Allemaal korte liedjes maar oh zo goed.
0
geplaatst: 10 augustus 2011, 14:47 uur
Erg mooie plaat van Joao Gilberto! Heerlijke jazzliedjes, met die exotisch Braziliaanse toets. Voor de liefhebbers!
3
Franck Maudit
geplaatst: 23 mei 2017, 23:22 uur
Hedendage kauw ik Latijns-Amerikaans stof.
De laatste weken ontstond het voornemen de wereld af te reizen. Want ik zit Descartes-gewijs (denk aan zijn eerste meditatie) boordevol vooroordelen die kant noch wal raken. Natuurlijk kan je Colombia en Ecuador niet gelijkstellen. Evenmin Brazilië en Paraguay (de lijst gaat door). We steigeren toch ook wanneer een Amerikaan denkt dat België en Nederland buurlanden zijn van Hongarije? Arme wij. Maar bovenal: arme ik.
Hier zit ik dan, in de gloed van een buitenaards schrandere zon. Verpozend maar toch bekenend dat bossanova niet zozeer het DNA van Zuid-Amerika vormt als ik dacht. Ik zink door de grond, I shit you not.
Maar: (en dit is een grote maar) laten we het verleden eren. Want dit is wat mij betreft 1 van de sterkse albums uit de jaren '50. Eindeloos verheffend, ja zelfs doelloos actualiserend is deze plaat (en was dat niet de goeie ouwe Aristoteles zijn doel?). In mensentaal: dit album klinkt zodanig relaxed dat een extern doel uitgesloten lijkt. Wat ons rest is de zuivere beleving, de pure zielsloutering die ik onafgebroken najaag.
Een monument, indien u het mij vraagt.
Credits to herman. Zonder zijn bijdrage in chevy93 zijn lijstjes zou ik dit album nog steeds niet kennen.
A propos, ik verglijd in een hangmat en ben dorstig.
Brengt iemand me een drankje? Non-alcoholisch graag.
En een parapluutje sla ik niet af!
Warmhartigheid zal uw deel zijn.
De laatste weken ontstond het voornemen de wereld af te reizen. Want ik zit Descartes-gewijs (denk aan zijn eerste meditatie) boordevol vooroordelen die kant noch wal raken. Natuurlijk kan je Colombia en Ecuador niet gelijkstellen. Evenmin Brazilië en Paraguay (de lijst gaat door). We steigeren toch ook wanneer een Amerikaan denkt dat België en Nederland buurlanden zijn van Hongarije? Arme wij. Maar bovenal: arme ik.
Hier zit ik dan, in de gloed van een buitenaards schrandere zon. Verpozend maar toch bekenend dat bossanova niet zozeer het DNA van Zuid-Amerika vormt als ik dacht. Ik zink door de grond, I shit you not.
Maar: (en dit is een grote maar) laten we het verleden eren. Want dit is wat mij betreft 1 van de sterkse albums uit de jaren '50. Eindeloos verheffend, ja zelfs doelloos actualiserend is deze plaat (en was dat niet de goeie ouwe Aristoteles zijn doel?). In mensentaal: dit album klinkt zodanig relaxed dat een extern doel uitgesloten lijkt. Wat ons rest is de zuivere beleving, de pure zielsloutering die ik onafgebroken najaag.
Een monument, indien u het mij vraagt.
Credits to herman. Zonder zijn bijdrage in chevy93 zijn lijstjes zou ik dit album nog steeds niet kennen.
A propos, ik verglijd in een hangmat en ben dorstig.
Brengt iemand me een drankje? Non-alcoholisch graag.
En een parapluutje sla ik niet af!
Warmhartigheid zal uw deel zijn.
0
geplaatst: 7 juli 2019, 21:21 uur
Ach Franck, als de hitte de komende weken mijn vakantie inkleurt zal ik dit beluisteren. Gegroet, vriend!
0
geplaatst: 13 augustus 2020, 22:34 uur
En de hitte is inderdaad toegeslagen. Heerlijk in de tuin in afwachting van het onweer.
* denotes required fields.
* denotes required fields.