The Turtles - Happy Together (1967)

Happy Together een mooi nummer.

She'd Rather Be with Me ook

Naast prachtige albums zoals 'The battle of the bands' en 'Turtle soup' mag ik dit Turtles-album ook heel graag horen.
The Turtles zijn hier vooral bekend geworden met 'Happy together', 'She'd rather be with me' en 'Elenore', nummers die vandaag de dag nog vaak in oldies-programma's te horen zijn.
Mijn lp-versie gaat maar tot en met het bizarre 'Rugs of woods and flowers', maar ik heb de overige 3 tracks wel op andere Turtles-albums staan, nl. 'Chalon Road' en 'Golden hits'.
'She's my girl' en 'You know what I mean' zijn latere singles uit 1967 en 'Is it any wonder' is een overblijfsel waar een 'Happy together'-achtig arrangement aan toegevoegd is en in hetzelfde jaar als nieuw nummer op 'Golden hits' terechtkwam.
Het 'Happy together'-album is een allergaartje. The Turtles hadden in Amerika en in andere landen met de single 'Happy together' een flinke hit te pakken en dat succes moest uitgebouwd worden met een elpee. 'Makin' my mind up' was in hun thuisland al als test-single uitgebracht, dan zonder al die toeters en bellen, maar is daar nooit een hit geweest. 'She'd rather be with me', de opvolger van 'Happy together' werd dat wel en is hier ook een hit geweest. 'Guide for the married man' is het thema van een film/serie was in Amerika niet zo'n succesvolle single. 'Me about you' is daar ook een hit geweest en The Lovin' Spoonful heeft dat nummer ook op hun repertoire staan. Ik vind de versie van The Turtles toch beter.
Veel van de overige tracks kwamen op de b-kanten van de singles terecht, want in Amerika waren heel veel albums samengesteld uit singles en eventueel een paar nieuwe tracks.
Dankzij het tekstschrijversduo Bonner & Gordon hadden The Turtles dus een paar grote hits te pakken.
The Turtles wilden in de rustige song 'I'll think I'll run away' de zin 'High on some green pill' zingen maar de platenmaatschappij vond dat geen goed idee dus het werd 'High on some green hill'.
In het wat snellere 'The walking song' hoor je de Turtles met verschillende komische stemmetjes zingen en is een bonte mix.
'Too young to be one' en 'Person without a care' zijn ook geen slechte tracks. In het laatstegenoemde nummer zitten ook geluidseffecten verwerkt. De Warren Zevon-compositie 'Like the seasons' is een mooie ballad die met die viooltjes etc. echt dat Summer of love-gevoel geeft. In Amerika verscheen dit nummer zowel op de b-kant van de single 'Can I get to know you better' als op 'Happy together'. Warren Zevon heeft aan beide singles (en vooral aan 'Happy together' dus een leuk boterhammetje verdiend.
In Nederland was 'We'll meet again', (een song die bekend is van Vera Lynn, The Byrds en Sandy Coast) de b-kant van 'Happy together' en dat vind ik dus wat minder.
The Turtles hebben een heel leuk stapeltje platen gemaakt die echt het beluisteren waard zijn.
Toen The Turtles uit elkaar gingen bracht White Whale nog een paar compilaties uit, maar is kort daarna op de fles gegaan.
Howard Kaylan en Mark Volman zijn als het duo Flo & Eddie verdergegaan en zaten ook in The Mothers of Invention van Frank Zappa. Ook leenden de heren gastvocalen (hun high voices) op verschillende platen van verschillende artiesten (o.a. T-Rex).

'Turtle soup' is een album dat helaas in de lijst ontbreekt.
Het is geproduceerd door Ray Davies van The Kinks die speciaal daarvoor overvloog.
The Turtles waren helemaal weg van het album 'The Village Green Preservation Society' van The Kinks en vonden het dus een grote eer dat Ray dat voor hen wilde doen.
De songs van 'Turtle soup' worden ook in dezelfde stijl als 'Village Green' gespeeld.
Na 'Happy together' verscheen het maffe 'The battle of the bands' waarop The Turtles op iedere song net doen alsof ze steeds een ander bandje zijn. De single 'Elenore' klinkt als een vervolg op 'Happy together' en is eigenlijk als grap bedacht. Ook staat de gave Byrds-cover 'You showed me'(single) op dat album.

Misschien dit album toch eens checken dan.



Luierik

Dit album is inmiddels toegevoegd.

Ik neem mijn woorden terug. Goed werk

Van 'Turtle soup' is de originele White Whale-persing het beste. Die van Rhino is een remix.

Dit is best wel een aardig album. Het bevat een aantal alleszins aangename songs.
Opener Makin' My Mind Up heeft het nog net niet, maar Guide for the Married Man gaat al de goede kant op. Het mooie strijkje waarmee Think I'll Run Away begint en de wat ingehouden manier van zingen doen het goed bij mij. The Walking Song heeft het dan net weer niet. Maar dan is daar het prachtige Me About You. Prachtige zang en een heel geraffineerd strijkje. Happy Together behoeft geen toelichting. Wat mij betreft niet het beste nummer van dit album.
Dat geldt ook voor She'd Rather Be with Me. Een beetje gemaakt vrolijk. Mooie samenzang in Too Young to Be One, waarna Person Without a Care weer een stapje terug doet.
Het mooie akoestische Like the Seasons met wederom een prachtig strijkje. Rugs of Woods & Flowers is een soort mini musical op zich zelf. Je moet er van houden.
She's My Girl is opnieuw een sterke compositie en mooi geproduceerd. Dat gaat ook op voor You Know What I Mean. De afsluiter Is It Any Wonder is een waardig einde van dit fijne album.
3,5 voor nummer 98 in de 100 Greatest Albums of 1967, 78 in Best Ever Albums 1978 (per 24-12-2020)

Een iets beter album dan de eerste twee, en dat komt niet alleen door de overbekende titelsong, die een kleine drie minuten ongebreidelde vrolijkheid samenperst in een een catchy popsong, afgekruid met een vleugje melancholie.

Neen, hier staan nog wel enkele memorabele songs op. Think I'll Run Away[i] en [i]Me About You zijn heerlijke popsongs met een licht dromerige toets, She'd Rather Be with Me ligt ook erg lekker in het gehoor, met aanstekelijke blazers.

Aanstekelijke plaat dus, en het hoeft allemaal niet al te lang te duren. Er staan ook wel wat mindere broeders op (de meligheid durft al 'ns toe te slaan), maar al bij al schotelen The Turtles op Happy Together een halfuurtje fraai pop-sentiment voor, met een verrassende conclusie in de vorm van Rugs of Woods and Flowers.

3,5 sterren