Orquesta Akokán - Orquesta Akokán (2018)

Ook dit album is vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR First Listen

Opgenomen in de "legendarische" Areito Estudio Ciento Uno aldus de reviewer van NPR, waar iedereen van naam uit Cuba wel eens iets heeft laten vastleggen.

Vanaf de eerste noten hoor ik meteen een verband met het werk dat ik ken van La Sonora Matancera, maar dan eigenlijk met mannelijke lead-vocalisten zoals Bienvenido Granda of Celio González en niet dat met de legendarische Celia Cruz.

Ik zou haast zeggen dat dit is opgenomen met oude analoge apparatuur, het klinkt warmer of zoals je wilt wat doffer dan de in de regel gebruikelijke crispy digitale opnames. Ook de arrangementen klinken minder glad, plus de uitvoeringen klinken ook wat levendiger. Heerlijk die 'oude' koper klanken, krijg dan meteen weer zin om Celia Cruz of La Sonora Matancera erachter te plakken.

Wel voelen de tropische klanken nu wat vreemd op deze zwaar bewolkte woensdagmiddag ondanks de bloeiende narcissen in het park begeleid door de eerste lenteachtige temperatuur van het jaar. Over een paar weken maar eens opnieuw opzoeken.

In de vorige twee decennia luisterde ik met grote regelmaat naar Latin muziek, onder anderen naar het populaire Buena Vista Social Club en de salsa van Grupo Galé. Grote favoriet in die dagen was het album Pa’l Bailador van Johnny Polanco.

Regelmatig kocht ik via speciaalzaak Most Wanted in Amsterdam de nieuwste interessante releases en was ik ook geregeld te vinden op de Antilliaanse Feesten in Hoogstraten, het grootste festival in Europa op het gebied van Latin muziek. Overigens een festival met een lange traditie, want ze zijn dit jaar al toe aan de 36ste editie.

Door privéomstandigheden verwaterde mijn belangstelling voor het genre. De hoes van het debuutalbum Orquesta Akokán trok echter mijn interesse. Het is een zeer prettige hernieuwde kennismaking geworden met Latin en mambo in het bijzonder. Het album is een hommage aan de mambomuziek uit de jaren veertig en vijftig.

Orquesta Akokán bestaat uit zestien uitstekende, voornamelijk Cubaanse muzikanten. Akokán betekent overigens vanuit het hart of ziel. Het gezelschap wordt aangevoerd door veteraan zanger José “Pepito” Gómez, die de groep oprichtte en samenstelde, onder anderen uit leden van Irakere en Los Van Van.

Het album werd live opgenomen op geheiligde grond, de Areito Studios, hartje Havanna. Het album verschijnt op Daptone, wat recent twee belangrijke troeven verloor, de betreurde Charles Bradley en Sharon Jones. Met Orquesta Akokán voegen ze echter een gloednieuwe troef toe.

Uit mijn tweewekelijkse muziekmail over de beste nieuwe albums en tracks:

Wat zonde toch: eind maart verscheen de perfecte soundtrack voor het zomerse weer van de afgelopen dagen en bijna niemand lijkt die ontdekt te hebben. Slechts een handjevol zeer positieve recensies, tot dusver nul aandacht van de Nederlandse muziekpers, weinig luisteraars op Spotify, weinig views op YouTube en slechts 85 volgers op Twitter. Waar gaat het mis?

Ik heb het over het debuutalbum van Orquesta Akokán. Ruim twintig jaar na het wereldwijde succes van de Buena Vista Social Club is dit eindelijk weer eens een plaat met Cubaanse muziek die een groot publiek kan aanspreken. Hierop wordt de mambo-muziek uit de jaren veertig en vijftig, met grootheden als Benny Moré en Pérez Prado, nieuw leven in geblazen.

Voor dit eerste Spaanstalige Latin-album op het Daptone-label uit Brooklyn (o.a. wijlen Sharon Jones en Charles Bradley) sloten zestien hoofdzakelijk Cubaanse muzikanten zich drie dagen op in de legendarische Estuios Areito in Havana, waar eerder artiesten als Moré, Prado en Buena Vista Social Club hun muziek opnamen.

Het resultaat is een album dat de pan uit swingt en waarop je vrijwel onmogelijk stil kunt blijven zitten. Net als bij dat overbekende album van Buena Vista Social Club ben je al snel geneigd om fonetisch mee te zingen met prachtnummers als La Cosa, Cuidado Con el Tumbador en Yo So para Tí. Met de stevige ritmesectie en tal van blaasinstrumenten (saxofoon, trompet, trombone) wordt het een groot feest. Door het transparante geluid krijg je het gevoel dat deze muzikanten in je woonkamer staan te spelen.

Wat zou het prachtig zijn als de big band met als aanvoerder zanger Jose “Pepito” Gomez eens op North Sea Jazz komt spelen. Er is hoop: een van de 85 volgers op Twitter is een programmeur van het festival.

Als liefhebber van de zonnige klanken uit het verre Cuba én Buena Vista Social Club ga ik dit album nu op de luisterlijst zetten. Ben benieuwd!?