T. Rex - Tanx (1973)

Sterke opvolger van the Slider ben nog steeds onder de indruk van dit album dat vrij simpel klinkt maar o zo sterk geproduceerd is.

Ja, deze ken ik ook, nog op vinyl, moet deze eens dringend heraanschaffen, The Slider en Electric Warrior zijn ook echte toppers in het niet zo grote oeuvre van T. Rex. Maar we weten allemaal hoe triest Bolan aan zijn dood gekomen is...
Born to Boogie? Yes indeed!
****

Men sprak van een herhalingsoefening en Tanx deed het ook minder goed dan Electric Warrior en The Slider. Marc ging ook steeds meer naar de coke grijpen en stevig drinken en vervreemde steeds meer van zijn bandleden en zijn vrouw en deze plaat reflecteert ook wel een beetje de stemming waarin hij verkeerde.
Buiten al de "problemen" die hij had vind ik Tanx toch nog altijd een heel fijne plaat.

1971 & 1972 waren de topjaren voor T Rex.
De 'Grote' aandacht was reeds weg bij dit album.
Misschien ook een beetje eigen schuld. In de voorbije maanden hadden ze 3 heel goeie singles uitgebracht: Children of the Revolution, Solid Gold Easy Action en 20th Century boy; géén van deze drie stond op het originele Tanx-album.
Ze staan hier nu wel als bonus bij de later uitgebrachte CD.

T.Rex is zo'n groep die ik in gedachten had met muziek die toch wel vrij stevig was (glamrock/hardrock).
Maar blijkbaar zijn dat dan vooral de singeltjes geweest, die ik nog in herinnering heb.
En daar staat er hier geen een van op.
Nu vind ik dit voornamelijk licht psychedelische pop/rock met toch regelmatig een aparte twist in de liedjes.
Aangenaam.

Op CD zelfs.

Tenement Lady absolute prijsnummer hier, perfecte popsong met een totaal andere tweede deel. Verder een duidelijke overgangsplaat naar, tja, naar alles wat minder werd. Geen hits hier dan ook, waren er wel maar enkel op 7". Bolan gaf fans wel waar voor hun geld.

T rex, Marc Bolan, ze waren heel kort, een jaar of drie, enorm populair voornamelijk in Engeland, maar net zo snel als het succes kwam verdween deze ook weer, hoe die snelle vrije val is gekomen is toch een raadsel. In de documentaire film Born to boogie zijn er Beatlesesque taferelen te zien, geen toeval dat Ringo Starr de regisseur en cameraman was, 1 jaar later was het ineens allemaal voorbij. Misschien was Marc Bolan En T Rex toch te eenvormig en te bedacht, hoe goed ze soms ook waren. Hij bleef platen maken maar tot aan zijn tragische dood bleef succes uit, dat leek echt over.

Of er echt sprake was van vrije val en ja of neen dat een raadsel was, hmm, niet zo mijn gedachte. Tuurlijk, de enorme populariteit, heuse mania zelfs in hun hey days, die hield niet zo erg lang aan, denkelijk een kleine 2 jaar. Minder werd het zeker. Minder succes, mindere kwaliteit ook gewoon, per lp liep het terug met als historisch dieptepunt Bolan's Zip Gun, daar staan iets van 2-3 songs op waar ik iets mee kon destijds, o.a. Think Zinc en Till Dawn. Verder, hmm, nou ja. Vervolgens kwam uit het niets, UK dan, nieuw single succes, New York City, eigenlijk typische T.Rex song, melodie bleef hangen. De lp zelf, Futuristic Dragon vol met geluiden, Spectoriaans welhaast maar prima songs deels. I love to Boogie dan, van Dandy in the Underworld, vintage Bolan hoor en meteen ook top 20 UK. En ja, die lp zelf, je zag een afgetrainde Bolan met puike band, strakke songs, typisch geluid, moderner wel wat, terug naar deels oud geluid. De lp zelf scoorde weliswaar top 50 daar maar oki, dat kon beter ja. Interesse laaide weer op, nummers toen weer meer op de radio en met het allerlaatste wapenfeit Celebrate Summer duidelijk meer en meer in de picture daar. Oftewel, he gathered momentum. Wat uiteindelijk wel of niet zou kunnen, blijft gissen. Damn that tree. Ook de concerten, kleinere venues wel, raakten steeds meer vol, dus een kentering, ten goede, leek zich af te tekenen.

Dus al met al, tussen alle flops in ook op single gebied zeker nog wel wat, kleinere, hits, daar dan, UK. Gemaakt en bedacht heb ik het zelf never gevonden. En qua leeftijd zat ik er toch werkelijk middenin ja, de herinneringen staan nog als een huis yes.