Paul Weller - Paul Weller (1992)

hoop dat ensen deze lp en kans geven.

er staan zo veel goede songs op.
ik omschrijf hem als stylecouncil meets acid jazz..

Nou... the Style Council was me toch echt wat te glad... de kwaliteit van veel songs ten spijt...
Op dit album klinkt het allemaal al wat echter en minder gepolijst... Weller blijft top!

Eerste "soloplaat" van Weller, een door de wol geverfde songsmid die zijn klasse al eerder toonde met The Jam en The Style Council en, wat dacht je, gewoon op zijn elan en klasse verdergaat.

Meteen al een pak klassiekers erbij; Above The CLouds, Into Tomorrow, Round & Round... ach, alweer een prima Weller is dit!

****

Sterk solo debuut van Paul Weller. Heerlijk album en eigenlijk een aanrader voor een ieder die van goede muziek houdt.

Fijne popliedjes met licht psychedelische inslag, inderdaad waarschijnlijk onder invloed van de Acid Jazz destijds. De songs zijn nog niet zo uitgekristalliseerd als op Wild Wood, maar daardoor soms ook wel weer wat verrassender. En het klinkt allemaal als een klok.

Opvallend: Clues was me vroeger nooit zo opgevallen, maar na de plaat recent herontdekt te hebben, is dat inmiddels een favoriet.

2e helft vd plaat is duidelijk beter imo, pure soul. Krijg bij liedje 2 en toch altijd wat 90's dance-ruis door...

Zijn stem klinkt in elk geval geweldig op deze plaat. Het scheutje soul doet het goed op deze plaat. Vind deze misschien nog wel beter dan Wild Wood. 4*

Zijn solo-debuut en nog steeds blifjt dit één van zijn mooiste albums!

Soulvol album met heerlijke tunes. Lichtvoetig en aangenaam.

Sterk debuut.

Weller, de man die beter wordt met de jaren. De beste man is gezegend met een prima stem en schuwt het experiment ook niet. Zijn werk met The Jam heeft mij nooit kunnen bekoren, de melodieuze punk van de band heeft mijn aandacht nooit getrokken en zal dat ook niet gaan doen. In de jaren 80 ging Weller een stuk toegankelijker te werk. Met zijn band; The Style Council maakte hij aalgladde soul pop maar leverde dit wel enkele lekkere oorwurmen op. Zeker niet hemelbestormend maar met nummers als My Ever Changing Moods en Have You Ever Had It Blue is niks mis. Het oeuvre van Weller wordt voor mij pas echt interessant als hij besluit solo te gaan. Meer songwriter gericht maar zeker niet terughoudend in het toevoegen van details uit andere muzikale genres of fraaie arrangementen. Zijn titelloze debuut is redelijk, is soulvol en is bij tijd en wijle rijkelijk gearrangeerd. Een topper is het in mijn ogen niet, zeker de eerste helft van de schijf weet mij maar matig te boeien. Pas vanaf het prachtige Above the Clouds begint de boel bij mij te leven, het songmateriaal wordt gevarieerder en Weller gaat wat meer het avontuur aan. Kosmos vormt daarbij een passende afsluiter. En dan te bedenken dat de platen die Paul de laatste jaren uitbrengt zeker niet onderdoen voor het debuut en wat zit er nog meer in het vat. Weller intrigeert en blijft boeien.

Mooi, sympathiek en smaakvol album van de Modfather. Alles keurig in balans en puntig genoeg om de aandacht er bij te houden, iets wat ik bij sommige latere albums niet vol kan houden. Opvolger Wild Wood is ook prima maar dit blijft denk ik toch wel mijn favoriet. In tegenstelling tot bovenstaande Mumers hou ik persoonlijk wel van het Style Council oeuvre en heb dan weer minder met de Jam. Is allemaal persoonlijk natuurlijk.