Gretchen Peters - Dancing with the Beast (2018)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Gretchen Peters - Dancing With The Beast - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Amerikaanse singer-songwriter Gretchen Peters maakt als sinds de jaren 90 muziek, maar maakte in eerste instantie vooral indruk als songwriter voor jongere talenten in de Nashville scene als Martina McBride en Trisha Yearwood.

Haar eigen platen waardeer ik zeer sinds het in 2008, samen met Tom Russell gemaakte, One To The Heart, One To The Head, en vooral het in 2012 verschenen Hello Cruel World.

In 2015 overtrof Gretchen Peters echter alle verwachtingen met het geweldige Blackbirds dat in het betreffende jaar mijn jaarlijstje haalde.

Ruim drie jaar later is de singer-songwriter uit Nashville terug met Dancing With The Beast. Met haar nieuwe plaat moet Gretchen Peters natuurlijk opboksen tegen het geweldige Blackbirds, maar direct bij de eerste noten van de openingstrack van Dancing With The Beast had ze me al weer te pakken.

Gretchen Peters heeft een voorliefde voor donker getinte songs en ook haar nieuwe plaat staat er weer vol mee. Op Dancing With The Beast staat de positie van vrouwen in de samenleving centraal en het is een positie waar Gretchen Peters niet vrolijk van wordt.

Veel van de songs op de plaat zijn geïnspireerd door de #MeToo beweging en de vrouwonvriendelijke uitspraken van de president van haar vaderland, maar Gretchen Peter vertelt ook donkere verhalen over het troosteloze leven op het Amerikaanse platteland en voegt tenslotte nog wat frustraties over het leven ‘on the road’ toe.

Alleen de teksten (na te lezen op de website van Gretchen Peters, Dancing With The Beast | - gretchenpeters.com maken van Dancing With The Beast al een interessante plaat, maar ook in muzikaal opzicht is het weer een prachtplaat.

Gretchen Peters kon ook dit keer een beroep doen op een aantal geweldige muzikanten, onder wie meestergitarist Will Kimbrough, toetsenist Barry Walsh en multi-instrumentalist Doug Lancio, die de meeste songs op de plaat voorzien van een ingetogen, donker, maar ook stemmig en veelkleurig geluid.

Het is een geluid waarin de stem van Gretchen Peters geweldig tot zijn recht komt. Alle ellende en weemoed in de teksten van de Amerikaanse singer-songwriter gaat leven door de emotievolle en doorleefde vocalen van Gretchen Peters, die net als op haar vorige platen indruk maakt en voor mij niet onder doet voor de groten in het genre.

Voor een ieder die momenteel vooral geïnteresseerd is in zonnestralen, komt Dancing With The Beast mogelijk wat donker en zwaar over, maar muziekliefhebbers die niet vies zijn van een beetje melancholie zullen ook de nieuwe plaat van Gretchen Peters zeer kunnen waarderen.

Ik reserveerde zoals gezegd een plek in mijn jaarlijst voor de vorige plaat van de singer-songwriter uit Nashville en het zal me niet verbazen als Dancing With The Beast uiteindelijk net zoveel krediet krijgt. Ook met haar nieuwe plaat behoort Gretchen Peters immers tot de absolute top. Erwin Zijleman

Mijn interesse is gewekt!?

Ha, ha eerst eerst een post bij Ray Lamontagne en nu bij Peters, ik draaide precies dezelfde vanmorgen!
Beide prima bevallen, maar deze Peters heeft denk ik hetzelfde euvel als de 2 voorgangers. Mooi, goed, sfeervol. Maar of het een blijvertje is. Ik vrees er weer voor, maar we blijven proberen. Hij lijkt naar het einde toe wel steeds beter te worden.

Nou maar goed ook dat ik deze ben blijven proberen, want nadat de melodieën beter landen en langzaam aan ook de teksten binnenkomen wordt dit toch wel steeds sterker. De 3,5 ster die ik in gedachten had gaat nu al omhoog naar 4.

My Goodness, wat is dit wondermooi!!!

Wat een prachtig album weer. Ik heb even gewacht met het beluisteren ervan, omdat ik er niet de rust voor had. Maar wat een pareltje als je de tijd neemt om je te laten onderdompelen in mooie melodieën gecombineerd met prachtige teksten! Echt Gretchen ten voeten uit.