De bassdrums rollen vervaarlijk, de dubbele gitaarlijnen janken als in de beste NWoBHM dagen en de grommende schreeuw jakkert van hot naar her. Uada kinkt als een natuurkracht. Blastend banen ze zich een weg door het metallandschap gesterkt door een even robuust als tot de verbeelding sprekend label met de treffende naam Eisenwald. Heerlijk. Net als je denkt dat het tempo er wel even uit mag, gebeurt het ook. Cult of a Dying Sun is een waardige opvolger van Devoid of Light waarmee de band in 2016 de scene verblijdde.
Ik ben normaal niet zo van de sektes, maar bij deze sluit ik mij graag aan.