Jacob Bellens - Trail of Intuition (2018)

De in Sneslev geboren Deense Singer Songwriter Jacob Bellens heeft al de nodige muzikale marathon kilometers opgebouwd. Bijna gelijktijdig maakt hij rond 2005 een start met het meer melancholische Murder en het stuk toegankelijkere I Got You On Tape. Bij deze bands is hij te horen op totaal zeven albums, maar zijn creativiteit blijkt verder te rijken. Het vermogen om hedendaagse verhaaltjes van hedendaagse personen om te smeden tot songs bezit hij als geen ander. Zijn observatie dwingt hem om zich af te sluiten van de buitenwereld en als een artiest zijn zichtwijze om te zetten tot tracks. Heel slim weet hij door deze werkmethode zijn eigen ik buiten beschouwing te houden. Verwacht daar geen autobiografische nummers, maar wel beschreven situaties waar Jacob Bellens als buitenstaander getuige van is geweest.

In 2012 komt zijn eerste solo album The Daisy Age uit, en ondertussen is afgelopen jaar nummer vier verschenen; Trail of Intuition. Hij heeft qua geluid een middenweg gevonden tussen de twee bandjes, en zet dit evenwichtiger om in eigen solo producties. De zelf bepalende rol geeft meer lucht, er moet minder rekening gehouden worden met andere muzikanten. Ondanks hele toegankelijke radiovriendelijke werkstukken als All The Songs en titelstuk Trail Of Intuition is gekozen voor variatie op deze plaat. Wel wekt het de indruk dat hij zich hier een stuk openlijker presenteert dan in groepsverband. Goed mogelijk dat het privé allemaal meer op rolletjes loopt, en dat hij zich niet achter andere karakters hoeft te verschuilen. Hoe mooi eigenlijk om deze kant van Jacob Bellens te mogen ervaren. Ida Marie Arendt en Kirstine Elise Pedersen geven met klassiek pianospel en strijkers bepaalde tracks meer zeggenschap. De rockkant verdwijnt nog meer naar de achtergrond, en juist deze geschoolde muzikanten geven het een onverwachte wending door het gelijk al in Sunrise in East meer als echte popmuziek te laten klinken.

Toch wordt er goed afgewogen wat elke song afzonderlijk nodig heeft, want de elektronica wordt ook niet genegeerd. Renegade is een zweverig, ruimtelijk geprogrammeerd stuk happiness met terug kerende oerknal. De vocalen van een Europe’s Burning doen mij minder, maar de synths en drums komen wel hierop het beste tot hun recht. Het gedragen More Than Anything en meer verstilde One of a Kind vragen juist om een aanpak, die meer in het verlengde zit van Murder. Jacob Bellens blijft het weemoedige nog steeds beheersen, hier grijpt hij er gericht naar terug. Bij Sound Of Laughter slaat hij de plank volledig mis. Had dit voor veel geld aan de een of andere Boyband verkocht inclusief de privileges om dit onder hun eigen naam uit te brengen.

Trail of Intuition is een behoorlijke gemakkelijke plaat geworden van een muzikant die tot veel meer in staat hoort te zijn. Zijn emotionele aanpak bij Murder wordt gewaardeerd, zelfs I Got You On Tape levert indrukwekkendere albums op. Hier vallen vooral More Than Anything en One of a Kind op, niet door hun veelzijdigheid, maar het zijn de puurste tracks. Laat het volgende project er alstublieft weer een met Murder zijn.

Jacob Bellens - Trail of Intuition | Pop | Written in Music - writteninmusic.com