Het 5e album van (Chaitanya Hari) Deuter en dit wordt gezien als één van de betere albums van deze new age voorloper. Hij begint ook steeds meer zijn eigen stijl te ontwikkelen. Maar hier nog echt een fanatiek volgeling van Bhagwan. Op de achterkant prijkt een grote foto van Bhagwan en ook een lap tekst, waar ik niet zo geïnteresseerd in ben. De muziek is geïnspireerd door o.a. Krishna , Maneesha, maar ik zie ook (Meister) Eckart daarbij. De christelijke middeleeuwse monnik/mysticus.
De muziek is fraai op dit album. Op Ecstasy combineert Deuter eenvoudige akoestiek met diepe elektronica en vloeiende samples om complexe sferen te creëren. Het mooie eraan is dat ze niet ingewikkeld klinken. Ze klinken juist licht en verfijnd. Soms klinkt het wat klassiek (Renaissance), dan weer uiterst modern door de elektronica.
'Wings of love' bestaat uit drie delen en roept herinneringen op van de Duitse folk band 'Ougenweide'. Het 11 minuten durende 'Ecstasy' heeft veel overeenkomsten met Klaus Schulze en de vroege Popol Vuh. Prachtig nummer.
'Back to a planet' heeft veel weg van de sfeer van Pink Floyd op Meddle en als je verwacht dat 'Brazilian Love' Brzaliaans klinkt kom je bedrogen uit. Het is een akoestisch juweeltje.
Het laatste nummer is een voorbode welke kant de muziek van Deuter zal evolueren.
Dit alles lijkt dus bepaald niet op standaard new age muziek die enkel dient als slaapmiddel. Hier zit veel meer diepgang in, krautrock samen met new age, neo klassiek, elektronisch maar ook akoestisch. Mooi album , inderdaad één van de betere van Deuter. Spirituele muziek zoals het hoort.
Het past daarbij in het rijtje Vangelis, Kitaro en Jonathan Goldman.