The Weeknd - My Dear Melancholy, (2018)

Yes!! Lijkt wat meer op z'n oude werk. Ben benieuwd wat voor plaats deze inneemt in zijn oeuvre.

The GOAT is back

hoppaaa! na 2 commerciele uitstapjes die voor mij resulteerde in 2 mindere en veel te lange albums, komt abel keihard terug met deze EP! Heerlijk donkere producties!

Wat een stem heeft 'ie toch. Legt heerlijk veel emotie in de tracks. Lijkt toch op zijn eerdere werk, maar geen enkele track zou echt 'staan' op Trilogy.
Neemt niet weg dat ik het heerlijk vind. Staat sinds release op repeat en blijft groeien

Ik vind het wel erg hoge waarderingen voor 6 nummertjes die eigenlijk maar heel weinig toevoegen aan zijn oeuvre. Klinkt lekker, niet minder maar ook niet echt meer dan dat. Ik denk dat de replaywaarde hiervan laag zal zijn.

Toen ik zag dat Gesaffelstein hier aan had meegewerkt was ik gelijk hyped voor deze plaat en dat in combinatie met de hoes verwachtte ik een duistere plaat van jewelste. Helaas valt dit toch wel een beetje tegen. Het zijn allemaal wel aardige liedjes, maar niets in het bijzonder. Ik hoop dat Gesaffelstein lekker bij zijn eigen ding blijft en niet teveel van deze commerciële uitstapjes zal maken.

In eerste instantie vond ik het allemaal wel aardig maar met name vooral een herhaling van wat hij al eerder heeft gedaan. Echter is het desondanks dit na een paar keer beluisteren toch weer een zeer aardige EP geworden. De twee samenwerkingen met Gesaffelstein springen er wat mij betreft erg ver bovenuit.

Hopelijk komt er snel weer een studioalbum aan.

Als liefhebber van het eerste uur zit ik al eventjes te wachten totdat The Weeknd weer terug gaat qua stijl naar die beginjaren. Hits scoren is leuk, maar deed wel wat af aan de kwaliteit. Deze EP lost het gedeeltelijk in. Call Out My Name, Hurt You en Privilige zijn wel degelijk weer cool en bijna ouderwets goed.

Voor RSD 29 augustus besteld bij Maestro Records, vingers zijn gekruisd. Nog steeds erg enthousiast over dit plaatje, luister het nog geregeld. Stiekem hoop ik dat The Weeknd ooit met Burial samen gaat werken...

Ik ben mij wat laat in The Weeknd aan het verdiepen. Natuurlijk was ik reeds bekend met zijn hits. Maar pas bij After Hours en de bijkomende clips (en het hele verhaal erbij) was ik om.

Deze EP nog kunnen bestellen voor een fatsoenlijke prijs, vandaag binnen gekomen. Vanavond maar eens een 'first spin' geven.

Samen met Kiss Land is dit het project van The Weeknd waar ik het minste naar luister.

Call Out My Name is een goede single maar hij heeft al betere nummers op de radio gehad. Try Me en Wasted Times zijn heel fijne nummers.

Dan komen we bij de nummers met Gesaffelstein en het eerste daarvan is er één dat ik vaak oversla door het refrein. Over het algemeen klinkt het nummer geweldig maar tijdens het refrein horen we op regelmatige basis verschrikkelijk hoge tonen... hinderlijk!
Hurt You is daarom consequenter.

Privilege is vis nog vlees.

3,5* voor deze EP.