De laatste paar jaren heb ik een hoop bands leren kennen die in hetzelfde straatje opereren als misschien wel de belangrijkste vertegenwoordiger binnen het genre van symphonische powermetal, namelijk Nightwish. Sinds Nightwish, met niemand minder dan Floor Jansen, wellicht de beste zangeres die er bestaat, hogere ogen scoort dan ooit, maar helaas ook met hun meest recente album, een minder product hebben afgeleverd, ging ik me meer verdiepen in soortgelijke bands die ik nog niet kende. Bands als Xandria, Moonlight Haze, Angel Nation, Visions of Atlantis etc. Allemaal kwalitatief hoogwaardige bands, waarvan sommigen al jaren blijken te bestaan! Hoe verfrissend bleek het te zijn, om albums te leren kennen, waarvan sommigen toch echt als moderne klassiekers beschouwd mogen worden. En dan laat ik het originaliteitsgehalte maar even achterwege. Want zeker tegenwoordig, in een tijd waarin alles al zo'n beetje al eerder gedaan is, vind ik het gewoon véél belangrijker, dat er muzikaal gewoon een top-product in elkaar wordt geflanst, met nummers die memorabel zijn en daarom blijven hangen. Gesierd met een geweldige productie. Dát is wat een band vormt en hopelijk voor lange tijd, bij elkaar houdt. Zo ook hopelijk de geweldige band Elvellon!!
Want wat....een....ontdekking!! Een vriend van mij tipte deze band onlangs en voordat ik het wist, luisterde ik vanaf dat moment alleen nog maar naar Elvellon!
Until Dawn, de eerste volledige langspeler van dit Duitse symphonische metalgezelschap, is een knaller van de eerste orde; een ruim een uur durend muzikaal avontuur, een metal-sprookje welteverstaan. Gemaakt door een ongelooflijk ervaren band, waarvan de bandleden niet alleen geweldig musiceren, maar ook nog eens ondersteund worden door een extreem getalenteerde vocaliste, genaamd Nele Messerschmidt, die zowaar op het niveau van Floor Jansen zit en dat is een waarheid als een koe! Luister er maar naar om het te geloven!
De band, die al opgericht is in 2010, debuteerde oorspronkelijk met de in eigen beheer opgenomen EP Spellbound in 2015, een EP waarop de band al laat horen, flink wat in hun mars te hebben.
En na drie jaar, kon de band dan ook eindelijk helemaal uitpakken met het debuut-album Until Dawn, een album die liefhebbers van vooral Nightwish, radicaal moeten doen besluiten om tot blinde aanschaf over te gaan. Want Until Dawn is een prachtig album, vol met memorabele, maar bovenal knallende nummers, die kleurrijk, episch en vooral erg goed klinken. Niet voor niets is deze band opgemerkt door de grotere jongens en heeft Elvellon, volledig terecht, eind 2020 het heugelijke nieuws mogen mededelen, dat ze getekend hebben bij het Oostenrijkse metal-label Napalm Records! Hopelijk mogen we dan ook op korte termijn meer verwachten, want Until Dawn smaakt absoluut naar meer!
Hoogtepunten zijn er in de vorm van praktisch alle nummers die ook op hun debuut-EP Spellbound zijn terug te vinden, waarvan vooral de epische ballad "Shore to Aeon" behoorlijk opvalt: een prachtig en bezwerend nummer die langzaam en kabbelend voorbij gaat, maar boeit van begin tot eind. Vooral de krachtige laatste paar minuten zorgen voor kippenvel!
Andere knallers, zoals "Oraculum" en "Born from Hope", tevens de twee allereerste nummers die de band ooit opnam, zijn moderne klassiekers te noemen. Overigens voor zover ik weet, zijn alle nummers die ook op de EP staan en zoals ze nu op Until Dawn prijken, opnieuw opgenomen. Voor wat betreft de verschillen zou ik nog eens aandachtig naar de EP moeten luisteren. Feit blijft, dat het toppers zijn!
Ook binnen de nummers zelf, valt er genoeg te ontdekken en te beleven. Zo is het door Arabische invloeden doorspekte "King of Thieves" een opvallend nummer, maar zo exotisch als dat nummer klinkt, zo pakkend, vertrouwd en direct klinkt dan weer het veel toegankelijkere, maar tevens zeer verslavende titelnummer.
Vervolgens klinkt het album het ene moment sprookjes-achtig mooi, getuige bijvoorbeeld opener "Spellbound", het andere moment vliegt de band nog net niet uit de bocht als ze alles uit de kast trekken met spannende en vlotte composities als "The Puppeteer" en "Dead-End Alley".
Los van de kleurrijke composities, die heel soms de neiging hebben wat overvol te klinken (wat ik niet per se als kritiek wil beschouwen), doet de zang van Nele Messerschmidt ook nog eens iets extra's. Namelijk dat, naast dat ze geweldig klinkt, ze binnen de nummers ook nog eens met heel veel variatie zingt. Daardoor zorgt het totaalplaatje ervoor, dat het album geen seconde verveelt!
Kortom, genoeg te beleven dus op Elvellon's Until Dawn, een geweldig en ambitieus klinkend debuut van een band die heel erg veelbelovend klinkt en in de nabije toekomst hopelijk geweldig gaat uitpakken. Want deze band heeft alles in huis om, wat mij betreft, de wereld te veroveren! Hulde dan ook aan Elvellon en zorg er daarom ook voor dat je dit album dus niet mist! Een aanrader van het zuiverste water!