C. Diab - Exit Rumination (2018)

Prachtig plaatje welke best nog eens in cijfer kan groeien bij mij. Ben een sucker voor dit soort projecten met vervormde gitaren, tape loops, drones en - vrij uniek in het genre - bewerkte trompetopnames. Meditatief en donker werk dat sterk doet denken aan de stijl van Roy Montgomery en nakomelingen als Grouper en Tiny Vipers (haar recentere werk). De raga-passages doen vervolgens enigszins denken aan Robbie Basho. Ook lijkt Diab invloeden uit post-moderne klassieke muziek (kamerensembles) te verwerken. Op sommige momenten klinkt zijn gitaar zo vergaand vervormt, dat het lijkt alsof ik naar een compositie voor cello's luister. Heerlijk suggestief.

Dat laatste komt omdat hij zijn gitaarsamples maakt met een cello-strijkstok.

De Engelse hebben een mooie term voor dit soort muziek: 'haunting'; deze heeft naar mijn weten geen fatsoenlijke Nederlandse vertaling. Ik hoor hier vlagen van Forest Swords en GY!BE in, geen verkeerde associatie. Bovenal is dit inderdaad erg creatieve muziek, een mooie ontdekking, bedankt voor de tip (in het Song van het Jaar 2018-topic, Ataloona!