The Greatest Hits '94 Vol. 3 (1994)

Hee deze heb ik! Volgens mij zelfs mijn eerste cd ooit. 2,5* kan ik hier toch nog wel aan kwijt. Nummer 1 is zelfs mijn ringtone op dit moment.

Rednex....

zal geen geheim zijn dat er veel leukere dingen uit werden gebracht in 1994.

Ja, ik noem een Cleansing, Burn My Eyes, Vitalogy, Superunknown, Far Beyond Driven....

Deze editie is toch hoofdzakelijk leuk, gezellig & blij zonder dat het écht interessant wordt. Er zijn betere cd's gecompileerd in deze reeks --> net zo goed rete-commercieel maar toch interessanter.

Maar voor mij staat het hele muziekjaar 1994 sowieso niet zo hoog aangeschreven (afgezien van jeugdsentiment). Dat nét iets te luchtige was toen volgens mij de trend.

Voorgaande jaren 1992 en 1993 zijn inderdaad betere popjaren, maar 1994 was wel weer een goed rockjaar.

Tja, ik zit juist níet aan de rockkant, ik neig meer naar electronisch.

Al kan je me eigenlijk liedjes uit duizend-en-een genres voorschotelen, het is vaak een pure gok of ik er iets bij zal voelen of niet.

Het is zoals je het bekijkt.
Ik ben in ieder geval blij dat die line-dance rage gelukkig heel erg vlug voorbij was!!!

Deel 3 van 1994 met alweer een ietwat andere cast, geen 2 Unlimited of Cappella (erg vreemd want die waren top of the bill rond deze tijd) ook geen 2 Brothers of Atlantic Ocean.

Toppers op dit deel Kristine W (classic), Warren G & Nate Dogg (ook een hiphop klassieker), Gun (aardige cover) en dan heb je het wel gehad.
Een hele sloot eurodance van andere acts die OK zijn: Lick, Tinman, Double You, The Grid en Warp 9.
Public Enemy Give it up is een vreemde eend in de bijt, maar ook geen opzienbarende track. Moonflower is een Nederlands bandje en Marco Borsato is hier overgestapt op het Nederlands en dat zullen we weten ook. Het zal 1 van de bestverkochte singles in Nederland worden.
Dan nog wat flauwe meligheid met 2 Cowboys, Spanic (slechte cover), Rednex en Mo-Do.
Timeless en Inner Circle met nikszeggende nummertjes.
Marusha geeft al aan dat Eurodance een paar tempo's hoger zal gaan de komende periode.

Het nummer van Shampoo is OK, maar moet je niet te vaak horen.
Nummer 9 is de ultieme bagger op dit album, ik HAAT dat nummer en het is ook zo niet komisch.
Rednex en Mo-do is niet serieus en nog weg te lachen, maar Meet the Flintstones is zo niks.


Beste track: Kristine W-Feel what you want
Slechtste track: BC52's-Meet the flintstones

Dat 'ik neig meer naar electronisch', getikt anno 2007, leest niet zo overtuigend. Slechts een paar jaar eerder zou ik nog 'ik ben danceliefhebber' hebben gezegd. Muzikaal was het in 2007 allemaal nogal mistig.

En de warme gevoelens ten opzichte van 'vroeger' zijn wat minder. 'Meer dan genoeg' jeugdsentiment? Meh.

Wat toen al wel opgemerkt werd, was dat er qua hits niet zo veel bijzonders was.

Deze cd prikkelt meer dan die hiervoor, maar van de drie cowboy-nummers had wmb alleen die van The Grid erop gehoeven (maar o.k., zeker in het geval van Rednex is het logisch dat het erop staat). Nogal melige trend. En Timeless en Inner Circle klinken wel erg zouteloos.

Tinman, met die Nirvana-sample, is zo'n rariteit die door de radio direct voorgoed doodgezwegen is nadat het uit de Top 40 verdween; wat dat betreft vallen de +106.000 views op YouTube me mee. Er zijn meer mensen die van het bestaan weten dan dat het lijkt. Ik kan me herinneren dat ik het zelf nogal vaak op had staan, en het jammer vond dat het iets later alleen nog maar vanaf m'n eigen cassette te horen was (tenzij ik deze cd een weekje van de bibliotheek leende). Anno nu klinkt het nummer wat bijeengeknutseld/onsamenhangend, maar er is ergere muziek.

Deze verzamelaar etaleert de totale ineenstorting van de mainstream kwaliteitspop....

Wat vind je de ergste hierop?

Ook die Flintstones. Verschrikkelijk. Daarnaast veel teveel eurohouse die voor een groot deel vergeten kan worden en die verschrikkelijke cowboy rage. Al met al dramatisch terwijl een /twee jaar eerder dit behoorlijke verzamelaars waren ...

The B-52's hadden ten tijde van Rock lobster ongetwijfeld niet verwacht dat ze hier uiteindelijk zouden belanden. Dit was meteen (tot 2008) de zwanenzang; ze zijn vast hun centen gaan tellen. Voor de bankrekening was het ongetwijfeld prima.

Ik vind het liedje een soort van vermakelijk, maar het is ook niet dat er verder heel veel in zit.