Lääz Rockit - City's Gonna Burn (1984)

Prima debut, City's gonna burn is wat mij betreft een echte classic.
Het titel nummer, Prelude, Forced to Fight allemaal heerlijke Laaz nummers.

Supertijd met die gasten van Laaz gehad. Zij nog bij me thuis geweest toen ze optraden in Nijmegen.

Toen de klassieke thrash ruim tien jaar geleden weer in de lift zat, ging er een wereld voor me open. Nog altijd beschouw ik veel van de bands/platen uit de tweede helft van de jaren als de meest pure heavy metal ooit gemaakt. Een van de bands die ik toen leerde kennen en waar ik nog veel plezier aan heb beleefd, is Laaz Rockit. Niet per se vanwege Cities Gonna Burn, maar vooral het latere werk.

Cities Gonna Burn laat een enthousiaste jonge band horen. De muziek is energiek, maar de productie is waardeloos. Waarschijnlijk hebben de heren destijds de eerste platendeal met beide handen gegrepen. Er is veel wat niet klopt aan dit album. Van Caught In The Act vraag ik me af of het eigenlijk wel klaar is. Prelude is een prima opener, maar staat praktisch op het eind. Je kunt ook goed horen dat dit album net wat te vroeg komt. Het loopt allemaal niet lekker en het album rammelt van alle kanten. Toch staan er met Forced To Fight en Silent Scream best toffe nummers op. Stijltechnisch zit het wat tussen speed en glam. Ik hoor veel Exciter invloeden. Een heel krappe 3,5* voor dit debuut.

Lääz Rockit, de band waar ik alleen het laatste album van heb en werkelijk geen idee hoe de muziek daarop klinkt? Op het debuut klinkt het mij nog allemaal wat te chaotisch en onvast om echt memorabel te zijn. De zang is vrij eentonig en schreeuwerig, de productie is echt enorm slecht en het songmateriaal varieert van vrij behoorlijk (Take No Prisoners en Silent Scream) tot erg matig (Caught In The Act). Het baswerk en de gitaarsolo's zijn in ieder geval wel tof en ik hoor hier wel een blauwdruk voor latere acts als Vicious Rumours en Metal Church, maar het heeft me allemaal nog net teveel een 'net niet' gehalte.

En toch vind ik dit best een verdienstelijk plaatje. Oké, de productie is niet heel geweldig. Met name de drums klinken niet lekker. Maar het gitaar- en baswerk is toch best in orde qua sound vind ik. Latere albums van deze band zijn inderdaad beter. Maar toch..ik vind dit debuut wel wat hebben. Forced to fight, Silent scream en Take no prisoners zijn de prijsnummers wat mij betreft.