Joan of Arc - 1984 (2018)

Dit is zo goed. Een kruising tussen drone, folk, country, electronic en emo. Lambchop probeert het, Joan of Arc doet het gewoon even. Alsof je voor het eerst Nebraska van Springsteen op zet, maar hij begeleiding heeft van ehm, iets op Kranky...Grouper, Charalambides? Ik doe maar een wilde gok. Ga er later nog veel meer over zeggen, heb dit album pas 2 dagen binnen....

Dit vind ik ook wel een bijzonder album. Het nummer Truck heb ik beluisterd en daar moet ik toch wat wennen aan de zang. Toch ben ik nieuwsgierig naar de andere nummers die op dit album staan.

Initieel verwacht je dat die stem je een keer tegen gaat staan, maar voorlopig blijf ik dit geweldig vinden. Is iemand hier een beetje bekend met hun catalogus? Welk album zal ik hierna proberen?

Dit is bevreemdend goed. Een opvallende stem met doorgaans subtiele instrumentatie. Is dit psych-folk, electronic-country, drone-rock? Wat maakt het uit, het klinkt alsof het niet meteen in een vakje valt te plaatsen en net daarom zo goed.

Teunnis: Erg late reactie. Maar je kan ervan uitgaan dat hun vroege werk meer tegen posthardcore en emo aanzit en hun latere werk meer experimentele rock. Dit is voor zover ik weet wel de enige plaat waarop songwriter Tim Kinsella niet zelf zingt. Die kun je trouwens ook kennen van projecten als Owls en Cap'n Jazz, dus als 90's emo je ding is kun je het ook daar zoeken. Dan is de connectie met die andere Kinsella broers niet ver weg en kom je ook nog bij American Football.