:Of the Wand and the Moon: - :Nighttime Nightrhymes: (1999)

Verstilde klanken, heidense hymnen. Minder pakkend dan opvolger maar zeker een goed debuut.

Het album start met een gesproken intro met de naam Gandr. De titel verwijst naar Noorse magische gezangen en rituelen (daar ook bekend als Galdr). De oopener gaat over in de mooie akoestische gitaar rif van het nummer I Crave For You dat handelt over een diep, bijna wanhopig verlangen naar een persoon of iets ongrijpbaars, met terugkerende thema's van liefde, verlies en de zoektocht naar verbinding. De fluisterende zang versterkt het thema sfeervol.

Vervolgens een nummer over esoterische, mythologische en natuurlijke thema's, kenmerkend voor het neofolk genre van de band, met symboliek rond zon, leeuw en slang die elementen van kracht, wijsheid en transformatie representeren.

In het nummer Sól Ek Sá staan de Noorse god Sol (Zon) en de verbinding met de natuur centraal, met teksten die de betekenis van de zon, de maan, de nacht en de natuurlijke cyclus van het leven en de dood uitdrukken. Een nummer met dit keer de viool in een hoofdrol.

De duistere maar ook sfeervolle en melancholische momenten van de nacht worden bezongen in Ín the Colours of the Night. Het korte The Substance of Simplicity betreft het omarmen van een eenvoudig bestaan en de diepe, bijna spirituele schoonheid die in het simpele van het leven te vinden is door terugkeer naar een primitieve, pure staat. De gitaar heeft een mooie ritmische rol.

Raven Chant klinkt verrassend genoeg heel vrolijk, En toch, de raaf (raven) staat symbool voor duisternis, mysterie en wijsheid. De luchtige gitaar geeft het lied een meditatieve, poëtische sfeer over een donker, spiritueel pad. She With Whom Compar'd the Alpes Are Vallies lijkt een ode aan de natuur en een mystieke, vrouwelijke kracht of een geliefde. Ook nu weer spelen een melodieuze gitaar met fluisterende zang.de hoofdrol.

VargQid (de oude wolf) lijkt muzikaal uit een oosters sprookje te zijn gestapt. De "wintry mantle" is een centrale metafoor voor de winterse deken, die een sfeer van kou, stilte en introspectie creëert. Nighttime, Nightrhyme gaat over de melancholische, vaak duistere sferen van de nacht en de innerlijke wereld van de geest. Een nummer wat muzikaal wat sober en saai is.

Mauna betekent in een aantal talen berg. Wederom staat de relatie met de natuur. Jammer dat het nummer vooral uit stilte bestaat. Samen met het slot van dit 13 minuten durende nummer ervaar ik een dreigende sfeer.

Een aardig debuut maar wel wat eentonig door de schaarse begeleiding van de fluisterende zang.