LUMP - LUMP (2018)

Joepie, een fijne nieuwe Laura Marlingplaat, maar dan iets psychedelischer en elektronischer dan haar solowerk! (Verder is het nogal een Marlingplaat, zeker qua zanglijnen; ik vrees dat ze zelf een beetje vastgeroest begint te raken, hoe goed ze ook is.) Doet trouwens niets onder voor haar reguliere werk; liedjes 4 en 5 bijvoorbeeld zijn heel geslaagd.

Dit is wel even een iets ander potje muziek dan het meer Americana oeuvre van Marling. Deze muziek is experimenteler en onderzoekender, het is dan ook een project met de producer Mike Lindsey (bekend van Tunng). Het begint vrij voorzichtig en bij Calm of Contemporany komt er wat vaart en structuur in om het af te maken met het prachtig jazzy Shake Your Shelter, en daarna komt alweer de gezongen aftiteling ('LUMP is a product!'), wat jammer nou... het is alweer zo snel voorbij... dus nog een keer.
Het geheel levert hier dus wat meer op dan de som der delen en maakt LUMP tot een aangename verrassing. Ik heb het vele malen beluisterd en het verveelt me geenszins, vandaar dit stukie, want het verdient wat meer aandacht, waar toch alles om draait.

lekker plaatje!

Ik kwam even kijken of LUMP al wat aandacht kreeg op MusicMeter (ik kreeg m'n persdownload al eerder) en toen kwam ik dit bericht tegen. Ik ben erg te spreken over dit album - net iets minder dan jij, zo te zien -, maar wat me (vooralsnog?) weerhoudt van de 4,5* sterren is voornamelijk dat ik dit album juist wel echt de som der delen vind: Laura Marling plus elektronischere en psychedelischere begeleiding; ik heb eigenlijk nooit het idee dat één plus één hier drie wordt.

Heel tof dit. Stond al een half jaar op m'n "to listen" lijst. Pas echt overstag gegaan, toen "Curse Of The Contemporary" langs kwam in mijn Discover Weekly.

Echt een verademing dit project vergeleken met de laatste plaat van Laura Marling. Die plaat kwam voor mij iets te geforceerd en te zoet over. Dit sfeertje spreekt mij erg aan en ben benieuwd of deze twee artiesten nog meer gaan samenwerken in de toekomst.

Halfje omhoog, want wat een ontzettend toffe plaat - Marlings beste tot nu toe. Haar albums waren meestal net te lang of kenden iets te veel nummers die gewoon minder boeiend waren om een 4,5* te geven; Semper Femina bijvoorbeeld kakt te veel in. Maar hier biedt ze minder dan een halfuurtje fantastische muziek, verdeeld over zes nummers (ik tel het outro even niet mee als regulier nummer). Met dank aan Mike Lindsey, die voor een heerlijke instrumentatie zorgt.

Dit album smaakt naar meer en is wel een weg die ik Laura Marling graag zie bewandelen. De subtiele electronica geeft het net iets meer pit en het album telt stuk voor stuk sterke songs (alleen de afsluiter is overbodig - ze moesten over het half uur raken qua totale tijdsduur denk ik dan).