Elfsgedroch - Dwalend bij Nacht en Ontij (2018)

De prachtige hoes en dito titel hebben mijn interesse. Staat op mijn 'ga ik luisteren' lijstje.

Idd, mooie hoes en intrigerende titels. Een luisterbeurt waard.

De eerste luisterbeurt is op dit moment aan de hand, en ik moet zeggen het valt niet tegen. Lekker ziek, lekker vuil en lekker up-tempo. Niks nieuws onder de zon, muzikaal is het vrij standaard black metal een beetje in het straatje van de oude Burzum en oude Emperor. Het is echter wel verdomt lekker gespeeld en klinkt wel verdomt ziek zeg!
Ik hou wel van bands die een bepaalde thematiek aanhouden (zoals Carach Angren en Heidevolk dat ook doen) zonder dat het er te dik bovenop licht (wat ik het probleem vind bij veel viking bands). Elfsgedroch bezingt oude (noord) Nederlandse mythes en sages, en dat doen ze erg leuk. Vaak vind ik bands die in het Nederlands zingen tekstueel zeer zwak, maar ook hier slaagt deze band met vlag en wimpel. Is er dan geen kritiek? Jawel hoor, het zou mooi zijn als er wat meer afwisseling tussen de nummers zou zijn, alles klinkt een beetje van het zelfde laken een pak, daarnaast had er wel iets meer energie in de productie gestopt mogen worden. Laat het echt old-school klinken, of zorg dat het gewoon goed en helder klinkt. Nu zweeft het ergens daar tussen in, het klinkt niet underground/old school maar ook niet mooi helder en zuiver. Al met al een plaat waar ik me best mee ga vermaken!