Gang Gang Dance - Kazuashita (2018)

Van Gang Gang Dance ken ik de vorige twee albums. Vooral Eye Contact uit 2011 werd veel genoemd in jaarlijstjes e.d. Ik vond de muziek echter vaak te experimenteel/psychedelisch om ze veel luisterbeurten te geven.

De twee singles Lotus en J-Tree die deze Kazuashita vooraf gingen, zijn van een ander kaliber. Veel toegankelijker, het lijkt wel Grimes bij momenten met de ijle vocalen.
Het hele album is veel meer dreampop en minder psychedelica geworden. Ik denk dat deze een blijvertje wordt voor mij

Lekker gemaakt door enkele nummers die voor de release te beluisteren waren kocht ik blind mijn eerste GGD. Recensies beloofden bovendien veel positiefs (van weird naar veel meer toegankelijk) én de verwijzing naar Grimes; dit kon niet stuk! Nu ben ik een 10 tal luisterbeurten verder dus heb ik een duidelijke mening over dit album: bij vlagen prachtig, maar soms een beetje freaky. Tussen de mooie stukken door zijn er ‘geluidsexperimenten’ waar ik de bedoeling niet altijd van begrijp. GGD is in staat op geweldige muziek te maken, maar dan mogen die experimenten er van mij wel af. Eerlijk gezegd verwacht ik ook dat deze ontwikkeling gaat komen. Net als met Grimes bijvoorbeeld. Ik geniet dus zeker wel maar moet af en toe skippen.
Complimenten tot slot voor de geweldige productie. Fantastische diepgang en details en dat heeft deze cd nodig. Ik gooi er nog eens 10 draaibeurten extra tegenaan!

Ik had nog nooit van deze band gehoord, maar... dit is Silent Shout van The Knife, FKA Twigs en Aziatische volksmuziek in de blender. I like it!