Mother Bass - Mother Bass (2018)

Hier de eerste reviews van dit album!

Dag des Oordeels - Mother Bass - gelderland - 3voor12 - 3voor12.vpro.nl

Mother Bass - Mother Bass | Metalfan.nl Review

Mother Bass review Progwereld

Mother Bass is een jonge, hongerige band uit Nijmegen, het Havana aan de Waal. In een muziekscene waar indie bandjes toch voornamelijk domineren is deze retro-geïnspireerde hard rock band een frisse wind. Het geluid van de groep grijpt terug naar een vergeten tijd, waarin de kroegen nog vol met muziekfans stonden, waarin de whisky rijkelijk vloeide, en waarin het hart voor de muziek ten volle klopte. Heb je nu het beeld van een rokerige rockkroeg in je hoofd? Het beeld van een lijkend lossere samenleving uit de jaren 70? Of juist de sobere verfrissing van de grunge en alternative beweging uit de jaren 90? Mother Bass is dat alles, en meer.

Op het debuutalbum schuift Mother Bass niet onder de tafel waar ze hun invloeden uit hebben gehaald. Bands uit de jaren zeventig als Led Zeppelin of King Crimson komen naar voren, maar ook 90s bands zoals Soundgarden of Stone Temple Pilots zijn hier goed in te horen, en voor de liefhebber van de tachtiger jaren komen er ook nog genoeg bekende geluiden langs. Het meest indrukwekkende aan het album is dat de band al deze invloeden tot tien pakkende en catchy songs heeft weten te verwerken, waar elk instrument de aandacht weet op te eisen, maar waar toch de song zelf altijd centraal staat. Opvallend is de retestrakke ritmesectie, bestaande uit Roy Veltien op drums en Roel van Erp op bas. De heerlijke grooves zijn een plezier om te volgen, en de heren laten duidelijk merken hun respectievelijke instrumenten meer dan goed te beheersen. Gitarist Friso Woudstra kenmerkt met zijn gitaargeluid voor mij het album. Of hij nou die heerlijke 70s rock riffs speelt ('The Mansion'), psychedelisch spel ten gehore brengt (intro van 'Wolfman'), of juist gewoon lekker soleert (vrijwel elk nummer), het is zijn verdienste dat hij altijd in dienst van de nummers speelt, maar zelden de bekende weg bewandeld qua akkoordenwerk. Daarbovenop komt dan de zang van Daan Dekker, welke op een diepe, vuige, en rauwe manier de teksten naar je oren begeleid. Zijn stem past uitstekend bij het rauwe gitaargeluid, en hij gaat goed mee met de diepe groove. Vergelijkingen met Robert Plant of Scott Weiland gaan zeker op, maar Dekker klinkt vooral als zichzelf.

Met zulk individueel talent is het natuurlijk niet ongewoon dat overmoed het roer overneemt, maar niets is minder waar. De individuele songs swingen, rocken, of beroeren je innerlijk anderswegs. Opener 'Five Fifteen' neemt je mee naar de jaren 70 met die psychedelische, Zeppelin-esque groove en die krachtige zang in het refrein. Single 'Silver Spoon' is wat meer recht-toe-recht-aan en gaat wat meer richting de 90s alternative. Drie nummers hoorden we eerder al op de First Born EP, te weten het swingende 'Wolfman', het jazzy 'Strangers Once' (mét fantastische zang), en de stadionrocker 'Sceneries', maar de versies op dit album zijn verreweg superieur in zowel uitvoering als productie. Dat ze de beste nummers hebben meegenomen naar fase twee is een uitstekende keus gebleken. Met name 'Sceneries' is een absolute favoriet van mij met die aanstekelijke 80s groove door Van Erp en Veltien. Met het avontuurlijke 'Eventide' sluit het album ook overtuigend af na slechts 39 minuten speeltijd; ook dat is een ode aan de klassieke LP lengtes. Het album is dan ook niets te lang en de replay knop wordt bij elke luisterbeurt steeds aantrekkelijker.

Mother Bass is een album dat in een andere tijd hele hoge ogen zou hebben gegooid. Als er een band is die ik op klassieke psychedelische rockfestivals zou zien spelen, dan is het Mother Bass wel. Van begin tot eind catchy, interessant, en tot in de puntjes verzorgd. Het is een plaat waar je de luxe hebt je door de fantastische songs te laten inpakken of je mee te laten leiden door één van de vier individuele muzikanten, wat wil zeggen dat je bij deze plaat alvast voor vijf luisterbeurten kan tekenen die allen zeer te moeite waard zijn. Voor mij is Mother Bass dan ook een echte whisky band; je krijgt een kleine hoeveelheid per glas, maar per glas is het bij elke teug genieten van dat tintelende gevoel van binnen, voordat je kan genieten van die rokerige, sfeervolle nasmaak - en dat was nog maar het eerste slokje.

Favoriete nummers: 'Strangers Once', 'Sceneries', en 'The Mansion'.

staat nu in mijnafspeellijst ben benieuwd

Album heeft me na eerste draaibeurt nog niet overtuigd ondanks dat ik de bands waar naar verwezen wordt in de vele reviews, allemaal zeer kan waarderen. Is het wel waard om meerdere luisterbeurten te krijgen. Ik zal dan mijn oordeel aanpassen