The Veldt - Afrodisiac (1994)

Geen stemmen nog? Ik las dat men in thuisland Amerika de band destijds links liet liggen omdat een aantal bandleden (inclusief de frontman) zwart was. Maar dit is anders een heel vermakelijk shoegaze-album met ook psychedelische invloeden en hoofdknikjes naar de soul. Apart dat dit een Amerikaanse band is, want het klonk me - toen ik het voor het eerst hoorde - ontzettend Brits in de oren. De liedjes staan bol van de aanstekelijke melodieën en ik ben ook best wel fan van de zang van Daniel Chavis die niet wordt bedolven onder allerhande shoegazerige effecten maar juist heel helder en verstaanbaar is. Raar dat deze band zo onder de radar is gebleven, want dit is ontzettend pakkende popmuziek. Erg fijne ontdekking dit!

Hoewel het genre; shoegaze niet helemaal in mijn pulletje valt moet ik toch een lans breken voor dit plaatje. Een vaak voorkomend detail bij veel bands die zich begeven in deze muzikale richting is dat de zang (bewust of onbewust) verzuipt in de mix. De nadruk ligt vaak op de vele dromerige trage passages, wie er achter de microfoon plaatsneemt is volgens mij vaak van ondergeschikt belang.
Het feit dat dit genre ook niet bekend staat om zijn tempowisselingen en transities maakt dat ik hier vaak met een boog omheen loop.

The Veldt werd opgericht midden jaren 80 in North Carolina door de tweelingbroers Chavis.
De heren tourden met bands als The Jesus and Mary Chain en Cocteau Twins. De muziek van The Veldt kun je hier ergens tussen plaatsen, met alleen wel een duidelijk verschil; de vocalen van zanger Daniel Chavis geeft een dosis soul aan de muziek mee. De zang staat vooraan de mix, is fraai en het geeft de plaat een meerwaarde. De muziek neigt ook meer naar de Britse muziekbeleving dan dat het verwijst naar het alternatieve rockgeluid uit de VS van destijds.

Afrodisiac is geen plaat die niet mag ontbreken in je collectie, daarvoor is het instrumentale gedeelte bij vlagen net te eenvormig voor - toch al een element waar ik moeite mee heb bij shoegaze - maar het moet gezegd er staan een paar hele fraaie songs op de schijf. Zoals eerder gememoreerd is het zanger Chavis die de plaat met zijn zang de songs een draai geeft wat de afwisseling ten goede komt.
De heren zijn in de Verenigde Staten nooit doorgebroken en als ik de reacties afga op deze site is deze band ook in onze contreien volledig onbekend gebleven.
Desalniettemin is Afrodisiac een worp die wat mij betreft best grotere bekendheid had mogen genieten.