Gruff Rhys - Babelsberg (2018)

Gruff is back. Toch jammer dat er weinig aandacht is voor deze man hier op MuMe, evenals voor zijn band Super Furry Animals. Het meest recente werk van die band evenals Rhys' zijn side project Neon Neon waren best elektronisch georiënteerd. Het lijkt alsof Gruff zich hier expres ver weg houdt van enige synthesizer of sample.

Babelsberg is een ouderwetse plaat geworden met veel ruimte voor het orkest. Het zijn subtiele, romantische, lieve liedjes geworden. Soms wordt het me iets te zoet zoals in Selfies in the Sun.
Frontier Man, Limited Edition Heart en Drones in the City staan daar weer tegenover. Pareltjes.

En Negative Vibes brengt fijne positive vibes met zich mee waar ik blij van wordt
3.5 * met kans op verhoging.

Het kabbelt lekker voort. Echte hoogtepunten zijn er echter ook niet.

ik moest er wel even aan wennen maar na een aantal draaibeurten begin ik het steeds beter te vinden. Ik vond het in het begin allemaal wat lief klinken en lekker voortkabbelen. Maar er zitten toch wel een aantal fijne liedjes tussen. Binnenkort live maar eens aanschouwen in Amsterdam.

Tussen Super Furry Animals en mij is het nooit helemaal goedgekomen (gebrek aan aandacht is denk ik de hoofdoorzaak). Maar deze plaat van de heer Gruff Rhuys weet me vanaf de eerste seconde te boeien. Zeer toegankelijk zonder in saaie clichés te belanden. Misschien toch nog eens een plaat van Super Furry Animals proberen.