American Tears - Hard Core (2018)

American Tears, een oorspronkelijk uit de jaren 70 stammende band was een duidelijke voorloper van de band Touch (optreden monsters of rock 1980 en een prachtig album). Arrangeur en toetsenman Mark Mangold, de man die ook achter Drive She Said zit en songwriter voor o.a. Michael Bolton en Cher was, heeft American Tears bij deze nieuw leven in geblazen! Bolton, Cher? Maar Mark Mangold heeft ook het lef om uit de comfortzone te treden. Zo heeft hij ook meegedaan aan een alternatief album (Magic Freak Society) en maakte een Euro House plaat met veel vervormingen op zijn zang. Solo was het bij hem allemaal meer om de piano heen geconstrueerd. En op "Hard Core"? Daar is het net als op de eerste platen van American Tears: de toetsen in de hoofdrol. En toch is het een rock album. Het felle "Fyre" heeft bijvoorbeeld verwijzingen naar Deep Purple's "Burn", The Doors "Like My Fire" en het duidelijkst Arthur Brown's "Fire". wat wil je met dat Hammond geluid, dat toch als een synoniem voor vuur staat. Het protestnummer "Nuclear" gaat het meest richting Mangold's elektronische uitstap. Verder is de plaat te omschrijven als een soort Artension zonder gitaar! Dat mag ik zeker wel, ondanks de hierop weliswaar herkenbare maar niet supergoede zang van Mangold himself. Apart project en lef hebben om dit uit te brengen op een label als Escape, waar je veel meer voor de hand liggende dingen van verwacht.