Wat een schitterende slowcoreplaat, minstens net zo goed als het album 3. Dit is heerlijke ingetogen en verstilde muziek, met een behoorlijk felle uitbarsting op zijn tijd. Ik begin maar eens met 4 sterretjes.
Mooie plaat. Een stuk feller dan ik bij slowcore verwacht op momenten, en hoorde hier en daar een redelijke scheut aan folk elementen, en daar heb ik vanzelfsprekend niet zoveel problemen mee. Wat heeft Farther Along trouwens verdacht veel weg van Dark, van Low op 'The Curtain Hits the Cast'.
dit is dan ook geen slowcore
maar wel prachtige muziek, met links naar tortoise, for carnation, en andere groten uit de zgn chicago scene van de jaren 90