Mayhem - Ordo Ad Chao (2007)

''Ondanks dat de legendarische Attila Csihar terug is met zijn bizarre grommen en grauwen, doet Mayhem hier geenszins aan een herhalingsoefening van de klassieker 'De Mysteriis Dom Sathanas'.
'Ordo ad Chao' doet zijn naam eer aan en vermijdt conventionele structuren in ruil voor een experimentele en vooral ziekelijk beklemmende sfeer.
De rauwe productie draagt bij aan de algehele narigheid, waardoor dit bizarre album wellicht niet hun makkelijkste, maar zeker wel hun meest uitdagende en uiteindelijk ook meest bevredigende is.''

Dit maakt me dan wel weer een héél klein beetje nieuwsgierig..

Pff, het is geen makkelijke hap, die nieuwe Mayhem.. Maar wat is hij vet! Mayhem klinkt ranziger dan ooit, wat vooral te danken is aan zanger Atilla.
Deze cd is niet te vergelijken met het voorgaande werk, het is vooral chaotischer en zieker dan ooit! Een vervreemdend album, maar zo hoor ik het graag.
4,5 punten!

Misschien moet ik hier wel heel erg aan wennen maar voorlopig kan het me niet echt bekoren. Niet dat de nummers slecht zijn, maar de productie is extreem kut te noemen. De vocalen van Attila vind ik wel wat hebben, maar voor alsnog kan de plaat me niet echt te pakken krijgen. Ik had echter dat zelfde gevoel toen Grand declaration uitkwam, en dat is nu een van mijn favoriete platen allerijden. Dus ik denk dat ik de plaat gewoon ff moet laten groeien.

Dit vind ik een enorm mooi album, ik heb 'm nu een keer geluisterd, en ik struikel niet over de (wel magere) productie, vind het juist wel leuk klinken, wat meer "evil" zeg maar, de vocalen van Atilla vind ik echt super. Kortom een heel erg lekker album.

Ik begin maar met 4,5*, kan nog omhoog gaan, maar misschien ook omlaag (sommige black metal albums vind ik aan het begin goed en na een tijdje niet meer, dus...).

Klote plaat, kut productie, en een zwaar overschatte band, dit Mayhem.

Ieder zijn smaak, maar hoe kun je een band die bijna in zijn eentje verantwoordelijk is een heel genre nu overschat vinden, zonder Mayhem (en Burzum, de band van Mayhem Bassist count Chrisnach) had de black metal waarschijnlijk nooit zo groot geworden als het is geworden.

Nou ja, ik onderken de waarde van Mayhem in het Black Metal gebeuren, alleen heb nogal moeite met de kunstmatig slechtige productie van deze plaat. Het is namelijk met een insteek of deze manier geproduceerd en dat komt de muziek niet ten goede. De nummers zijn wel ok, maar je bent toch wel een groot rund als je zo'n product accepteerd als fan zijnde.

Persoonlijk ben ik steeds meer van mening dat juist die op het eerste oor matige productie de sfeer van de plaat wel ten goede komt. De productie is echter ook niet zo slecht als hij op het eerste gehoor lijkt luister maar je kunt alle instrumenten horen en er zit geen ruis in. Het is vooral een kwestie van smaak, maar persoonlijk vind ik het geluid de duistere sfeer van de plaat alleen maar ten goede komen.

Ik ben nooit een groot Mayhem fan geweest en dat zal ik ook nooit worden. Ik vind het soms leuk om naar te luisteren, maar toch de band spreekt me niet aan.
De "slechte" productie hoort trouwens volgens mij gewoon bij de Black Metal genre...ok er zijn altijd uitzonderingen, maar de meeste BM bands hebben toch een zoals ik het noem rauwe productie.

ok! net eerste luisterbeurt achter de rug en Mayhem staat er! strak album met vooral Illuminate Eleminate als min favo, een 9.40 minuten durend Epos(je). andere liedjes ook zeer zalig.
K'weet wel niet wat nu beter is Mysteriis of Ordo hmmm meerdere luisterbeurten zullen het wel uitpluizen.

een 4.5*! zeer goed album van een van min favo Black groepen!

Het is een goed album, maar ik vind toch dat grand declaration of war 10 keer beter is. Ik geef dit album een 4.5* omdat er toch niks mis mee is, maar persoonlijk vind ik atilla gewoon niet zo geweldig..

ik heb deze cd nog niet beluisterd maar als dit dezelfde zanger is als die ze op Mysteriis Dom Sathanas hadden, zeg ik: NEEN DANK U!!!


sorry, wil niemand voor het hoofd stoten, maar WAT een but zanger is dat zeg....

Attila ja.

Vond ik eerst ook, maar toen ik me pas echt in Black Metal begon te interesseren, ben ik Atilla's waarde gaan inzien. (Ik spreek hier wel enkel over De Mysteriis, Ordo ad Chao heb ik nog niet gehoord)
Hij klinkt niet echt als de duivel, maar eerder als een gemartelde ziel, of iets dergelijks. Eerst klinkt het heel irritant, daarna draagt het alleen maar bij tot de sfeer. Ik noem hem hier zeker niet de beste Black Metalvocalist van allemaal, integendeel, maar echt slecht vind ik hem niet.

Moet ik dit zien als 'muziek' of als 'sfeer'...
In het eerste geval kan ik er nmlk vrijwel niks mee... en in het tweede... hmm... dat word dan wel even wennen xp

Bij mij is het voorlopig de sfeer die ervoor zorgt dat ik em zo nu en dan draai. Maar de muziek blijft niet echt hangen.
Toch vind ik dat lage, stoffige geluid waar iedereen over valt wel erg tof gedaan.

Zeker bij deze plaat. Deze cd heeft gewoon een zanger als Atilla nodig. Met bijvoorbeeld een zanger als Maniac was deze plaat veel minder goed uit de verf gekomen.

Ik ga mijn mening langzaam een beetje herzien, en begin ook deze plaat steeds meer te waarderen. De productie blijft erg mager maar past wel erg goed bij de muziek die Mayhem deze keer laat horen. Ik ga er toch 4 sterretjes aan geven.

Black Metal, vaak genoeg heb ik er niets mee. Waar ik wel wat mee heb, zijn bands als Peste Noire en Mortifera. Doedskvad van Taake kan ik ook wel wat mee.


Atiilla was voor mij geen onbekende. Steeds meer werd ik fan van Sunn O))) en die man wilde daar nog wel eens opduiken. Laatst stond ik dus in Utrecht en duikt er opeens een REUS van een gedaante op. De man deed zieke dingen met zijn stem (van clean naar scream in seconden, dat soort dingen) en hield er bovendien een bizarre verkleedpartij op na.

Mijn verdere interesse voor Atilla was dus gewekt. Meer geintresseerd in Atilla dan in Mayhem, begon ik aan Mysteriis. De kenmerkende stem van Atilla was weer aanwijzig, maar de muziek zelf hakte maar wat door. Ja dit begon zelfsd verdacht veel op elkaar te lijken, met weinig ruimte voor muzikale en/of vocale afwisseling.

Enter Ordo Ad Chao.
Idioot donkere en bassige productie, waar zelfs de gitaren donker klinken, maar het past. Muzikaal ook erg divers. Soms vliegen de blasts je om de oren, om op andere momenten heel veel gas terug te nemen en in een sinistere doodsballade te verzanden. Echt solo's zijn er trouwens niet te vinden. Riffs die duidelijk gericht zijn op sfeer, worden op een wel zeer aparte wijze gespeeld.
Atilla laat zich veel veelzijdiger horen, met grunts en screams en zelfs wat cleane stukken. Ja, dit komt veel dichter in de buurt bij hetgeen ie bij Sunn doet momenteel. Creepy stuff!

Al met al een plaat met een uniek sinistere sfeer, waar geen andere productie op had moeten zitten. Ohja en Atilla is CREEPY!
4* met kans op een halfje verhoging.

Met Ordo Ad Chao laat Mayhem haar oude black metal stigma ver achter zich. Ofschoon de terugkeer van Atilla verwachtingen schiep in die oude richting van Mysteriis, pakte de realiteit anders uit. Ik zou Ordo Ad Chao dan ook zeker geen black metal willen noemen. Daar is het toch wat te avant gardistisch voor.
Na het aardige, maar onopvallende Chimera koos Mayhem er gelukkig weer voor om een muzikaal avontuur aan te gaan.

De plaat heeft even tijd nodig. Bij de eerste beluistering dacht ik met oefenmateriaal te maken te hebben. Uiteindelijk ben ik van mening dat deze onderproductie onderdeel is van de moeilijk te omschrijven albumsfeer. Daar waag ik mij dan ook niet aan.

Ordo Ad Chao is een grillig onvoorspelbaar album, met veel toffe muzikale details. Het puike drumwerk van Hellhammer springt er als eerste uit. Ook het aparte riffwerk van Blasphemer is meer dan de moeite waard. De theatrale vocalen van Atilla zijn de kers op de taart.

Vergeet dat Mayhem eens een berucht black metalcombo was en laat je verrassen.

Vandaag de eerste keer beluisterd en het is een van de ziekste platen die ik de laatste tijd heb gehoord. Een erg naargeestige sfeer met een zeer aparte productie die ik helemaal niet erg vind, het past er echt perfect bij. Maar wat Atilla Csihar hier doet is echt bizar. Hij krijst bijna angstaanjagend en zingt alsof hij kermt van de pijn, intens! De muziek zelf is compleet niet toegankelijk met Hellhammer die echt geweldig drumt. Dit is een album wat ik zeker meer ga luisteren, het heeft namelijk wel indruk gemaakt. Het kan wel eens een toekomstige favoriet worden.

Ik zie dat mijn stem de waardering voor deze plaat over De Mysteriis... heen trekt. Deze plaat bevalt mij ook beter. Ik ken de historische waarde van De Mysteriis, maar voor de muziek kan ik ik eiegnlijk niet meer dan 3.5 ster laten noteren.

Voor mij is deze Ardo ad Chao de best plaat tot zover binnen het black metalgenre.

Voor nieuwsgierigen, mijn black metal top 3 wordt compleet gemaakt door Darkthrone's Transilvanian Hunger, and Dissection's Storm of the Light's Bane.

Ik vind dit een vermakelijk album. De naargeestige sfeer wordt uitstekend neergezet. Toch verlies ik mijzelf er niet helemaal in.