Meg Myers - Take Me to the Disco (2018)

Hopelijk leidt haar nieuwe release dit keer wel tot een Europese tour.

Wat is Numb een heerlijk nummer!! Hopelijk is de rest ook van die kwaliteit! Als DAT zo is mag ze van mij met alle plezier een keer langskomen

Het vorige werk hoorde ik regelmatig op de radio en dat was even wennen maar ook die zijn ijzersterk. Numb is een tikkeltje anders dan het vorige album en dat nummer staat als een huis. Take Me To Disco is ook een geweldige opener. Ben benieuwd.

Hum, daar verschillen we van mening. Ik vond dat liedje niet echt geweldig... Als die net zo beviel had ik de plaat verder blind besteld. Nu toch eerst maar even het aloude Twentse "KWW" hanteren (Kiek'n Wat Wot)

Vind het een beetje vreemd dat Numb juist van Meg Myers komt. Het vorige werk was totaal niet in het verlengde van Numb. Take Me To Disco wel! Ik denk dat je dit album maar links moet laten liggen pinsnider! Koop de Numb 7" maar

Ben er ook een beetje bang voor... Terwijl ik toch de laatste tien jaar juist ben afgeschoven van deugdelijke rock naar electronische dames... Los van de gitaarmuur vind ik Numb ook gewoon veel pakkender en broeieriger dan de rest van haar oeuvre dat mij ter ore is gekomen. Maar ik blijf benieuwd naar de langspeler!

Nu je het over rockerige dames hebt (of zangeres in een band) dan kan ik je The Joy Formidable tippen. Een band uit Wales. Ook dat is een typisch rock band waar zo'n zangeres goed bij klinkt.

Jealous Sea is nu ook te beluisteren. De electronische/rock toer zo te horen.

Tourniquet is prachtig!

Weer niet. De ep’s, met name de tweede, waren heerlijk speels. Dan hoop je dat ze dat vasthoudt op haar langspeler(s), maar het is wederom te degelijk. Klinkt lekker, maar dat is het ook wel.

Ik vrees dat ze haar potentie niet meer gaat waarmaken.

Uiteindelijk vind ik de gehele plaat uiterst genietbaar! Het titelnummer valt volledig uit de toon, maar daarna ontspint zich een broeierig, emotioneel en bruisend georkestreerd werkje, dat verder niet echt meer inkakt. Erg fijne plaat!

Dat zit er weer niet in, vrees ik. Ik denk eerlijk waar dat ze in haar carrière nog nooit een voet buiten de VS gezet heeft.

Net zo goed bij stem als op haar debuutplaat, maar de nummers zijn wat minder spannend.

Oei, oei, oei, wat vergaloppeert ze zich aan Running Up That Hill!!!

Nu luister ik weer Death Of Me en ineens lijkt het alsof ik naar Cornflake Girl van Tori Amos luister.

Death Of Me, wat een parel! Zeker met die tweede stem van die man erbij! Ook de gladde pop kant anno 2022 ligt Meg Myers wel. Variatie genoeg!