The Inspector Cluzo - We the People of the Soil (2018)
mijn stem
2 stemmen
Frankrijk
Rock
Label: Fuckthebassplayer
-
A Man Oustanding in His Field (3:53)
-
The Sand Preacher (3:08)
-
Cultural Misunderstanding (2:51)
-
Ideologies (3:53)
-
Little Girl (4:02)
-
We the People of the Soil (3:39)
-
No Deal at the Crossroads (2:50)
-
The Best (3:46)
met Marianne Dissard
-
Pressure on Mada Lands (3:51)
met Tyler Bryant
-
The Globalisation Blues (3:34)
-
Brothers in Ideals (3:46)
0
geplaatst: 17 december 2018, 10:04 uur
Dit is een van die platen die enige rijpingstijd behoefte. Ondanks de bakken herrie die geregeld over mij werden uitgestort, bleef het niet hangen. Toch hoorde ik genoeg interessants om geregeld terug te grijpen op de plaat.
Inspector Cluzo is een Frans duo met een zeer internationaal geluid, zoals wel meer Franse artiesten mij het afgelopen jaar hebben verrast. Tegelijkertijd trekken de heren zich geregeld terug op het platteland van zuidwest Frankrijk waar zij ter compensatie voor de herrie en al het reizen in stilte een boerderij bestieren.
Dit is een duo zoals meerdere duo's die muziek maken die onmogelijk door hen op een podium gereproduceerd kan worden. Gelukkig denkt Inspector Cluzo niet in beperkingen, want de arrangementen maken dit album heel interessant. Denk lekker zoemende Hammond orgels en van alle kanten invliegende gitaarpartijen. Mits goed gedaan kan ik daar heel gelukkig van worden.
We The People Of The Soil is dus een autobiografische titel. De geit op de hoes zal echt op het erf rondlopen. Ze zingen ook over het zijn van boeren in het eerste nummer. Daarin komen direct al een aantal invloeden voorbij, die ook op de rest van het album vallen te ontdekken. Van The White Stripes tot classic rock, het potje waar bij ons DeWolff de mosterd haalt zeg maar.
Wat dit album dan boven het gemiddelde uittrekt, is dat Inspector Cluzo een aantal verschillende kanten heeft, waar het rockjasje wordt uitgetrokken en men een zachte kant laat zien met akoestische gitaar en piano. Vrijwel alle nummers overtuigen. Heel soms ligt het er gewoon te dik op, maar dat is makkelijk vergeefbaar door het entousiasme waarmee Inspector Cluso e.e.a. opdient. Lekker album.
Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.
Inspector Cluzo is een Frans duo met een zeer internationaal geluid, zoals wel meer Franse artiesten mij het afgelopen jaar hebben verrast. Tegelijkertijd trekken de heren zich geregeld terug op het platteland van zuidwest Frankrijk waar zij ter compensatie voor de herrie en al het reizen in stilte een boerderij bestieren.
Dit is een duo zoals meerdere duo's die muziek maken die onmogelijk door hen op een podium gereproduceerd kan worden. Gelukkig denkt Inspector Cluzo niet in beperkingen, want de arrangementen maken dit album heel interessant. Denk lekker zoemende Hammond orgels en van alle kanten invliegende gitaarpartijen. Mits goed gedaan kan ik daar heel gelukkig van worden.
We The People Of The Soil is dus een autobiografische titel. De geit op de hoes zal echt op het erf rondlopen. Ze zingen ook over het zijn van boeren in het eerste nummer. Daarin komen direct al een aantal invloeden voorbij, die ook op de rest van het album vallen te ontdekken. Van The White Stripes tot classic rock, het potje waar bij ons DeWolff de mosterd haalt zeg maar.
Wat dit album dan boven het gemiddelde uittrekt, is dat Inspector Cluzo een aantal verschillende kanten heeft, waar het rockjasje wordt uitgetrokken en men een zachte kant laat zien met akoestische gitaar en piano. Vrijwel alle nummers overtuigen. Heel soms ligt het er gewoon te dik op, maar dat is makkelijk vergeefbaar door het entousiasme waarmee Inspector Cluso e.e.a. opdient. Lekker album.
Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.
* denotes required fields.
* denotes required fields.