Jeff Jensen - Wisdom & Decay (2018)

Jeff Jensen verhuist op jonge leeftijd van Portland naar Memphis om zijn geluk in de muziek te beproeven. Na opgegroeid te zijn met de (blues) rock uit de jaren 60 en 70 probeert hij zich in Memphis verder te ontwikkelen in de blues. Na een aantal deelnames aan het International Blues Challenge formeert Jeff zijn band, met bassist Bill Rufino en drummer David Green. Simpelweg de Jeff Jensen Band. Met een karrevracht aan optredens bouwt de band een uitstekende live reputatie op naar het schijnt. Een reputatie die niet direct aan de albums is af te lezen. Want verwacht vooral geen rockende en al helemaal geen rauwe blues, want hoe smerig Jensen er ook uit ziet, het is zo braaf als maar kan. De Jeff Jensen Band is dus een trio, maar op plaat wordt met een veelvoud aan musici samengewerkt. Veel toetsen, blazers, orgels en achtergrond zangeressen. Een combinatie die veelal borg staat voor de soulvolle kant van de blues. Dat is hier ook het geval. Sterker: soul liefhebbers hebben meer aan de muziek van Jensen dan bluesliefhebbers. Jensen heeft zelf ook een heel soulvolle stem en zijn gevoel voor melodie is een sterk wapen. Luister eens naar de prachtige ballad Pretend Forevers. Wel is het zo dat elke song dermate wordt dicht gesmeerd door allerlei instrumenten dat het af en toe wat té verzorgd is. Dat Jensen met 2 wat onnodige instrumentaaltjes afsluit is ook een beetje jammer. Hierdoor slaat het album, dat juist een stapje vooruit leek t.o.v. de voorganger uiteindelijk een beetje dood. Maar tot die tijd heb je toch een album dat vooral met dit warme weer prima te verteren is.