Marisa Anderson - Cloud Corner (2018)

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR first listen

Fijn getokkel op de gitaar op het instrumentale Sun Song, die ik even vlug tussen door geluisterd heb.

Eigenlijk net als op voorganger 'Into the Light' laat de toch wel zeer begaafde gitarist Marisa Anderson op haar nieuwste worp een tikkeltje saai gitaargetokkel horen. Fingerpicking is iets wat ze tot in de miniatuur beheerst; dat kan ze wel, maar de composities zijn mij toch veelal weer wat te meanderend. Wat mij op zich aanspreekt is dat de nummers geen kop-romp-staart structuur hebben en dat je direct middenin de compositie wordt gegooid. Maar laat er nou juist in die composities niet heel veel te beleven zijn. Die missen urgentie. Op zich niet erg, maar dan moet er wel enige vernieuwende elementen te horen zijn, maar ook die ontbreken.

Het laid-back americana sfeertje is boeiend gedurende een minuut of 15, maar dan heb ik toch behoefte aan een nieuwe richting. Die 'nieuwe richting' gaat zij pas op gedurende het nummer Lift, waarbij wat meer echo en reverb te horen is. Daar veer ik even op en denk ik dat de plaat toch nog spannend gaat worden. Helaas; dat is dan ook gelijk al de laatste song. Gemiste kans.

Totaal niet interessant om naar te luisteren. Gepriegel, meer niet. Alleen de hoes is erg mooi.