Graham Bonnet Band - Meanwhile, Back in the Garage (2018)

Efkes in de handen wrijven, want de vorige was meer dan de moeite waard! En hij is nog zo joviaal om er een live DVD bij te gooien!

https://www.rockreport.be/albums/graham-bonnet-band-meanwhile-back-in-the-garage

Ben benieuwd naar deze. Je was al lovend over de vorige cd ook.

De nieuwe van Graham Bonnet? Neen, de nieuwe van de Graham Bonnet Band, dit is een groep die na The Book (2016) en Live... Here Comes the Night (2017) met deze Meanwhile Back in the Garage een derde worp in drie jaren tijd doet. Weg is gitarist Conrado Pesinato, weg is drummer Mark Zonder (ex-Fates Warning) maar...

Wij heten ene Joey Tafolla welkom die alle gitaarpartijen heeft ingespeeld behalve op het derde nummer Livin' in Suspicion met als gitarist Kurt James. Joey Tafolla kennen wij natuurlijk van Jag Panzer en zijn solocarrière. Graham Bonnet plus toetsenist Jimmy Waldo plus een gitaartovenaar doen mij onmiddellijk denken aan het lang vergane Alcatrazz.

Hier is dat niet anders, Joey Tafolla zorgt op zijn nummers vaak voor spektakel met zijn virtuoze gitaarlijnen maar de ster van de show is Mr. Graham Bonnet die op zijn gezegende leeftijd (°23/12/1947!!!) alsmaar beter lijkt te zingen en alsmaar meer stijgt in mijn achting. In 2017 heb ik al vrede gesloten met Mr. Schorremans.

Zijn de nummers zelf spectaculair? Neen, niet echt. Hoeft dat? Neen, niets hoeft. Het is wel vakwerk dat nergens een dip krijgt, maar dat overal ruimte laat voor alle muzikanten. Vergeet niet, dit is een band. Er zit ook genoeg afwisseling in de nummers zonder dat Bonnet in zijn vroegere val trapt zoals bij Alcatrazz: het vaak afleveren van zeperig commerciële nummers. Toch is het even verrast fronsen bij de Tina Turner cover We Don't Need Another Hero en bij de akoestische powerballad The Crying Chair.

Dit is opnieuw tonen dat hij nog heel wat in zijn mars heeft, het livealbum Michael Schenker Fest Live uit 2017 deed mij Graham Bonnet in de armen sluiten en liet mij met zijn tweede jeugd kennismaken. Met de twee studioalbums en enkele obligate Rainbow, MSG en Alcatrazz klassiekers erbij kan hij probleemloos een dik twee uren durende vette setlist opmaken. Kleine hint voor 2019 voor de festivalpromotors. Kleine por voor Michael Schenker, wacht niet te lang om een volledig album met Graham Bonnet te maken, Assault Attack dateert alweer uit 1982.

The Book deed mij aan als een lekker album, zonder veel poespas, maar met prima vakwerk afgeleverd. Deze... vind ik toch een heel stuk minder. Graham Bonnet is alweer 70, en kan nog prima zingen, maar de zangmelodieën waar ze op deze plaat mee op komen draven vind ik echt verschrikkelijk. Lijkt wel alsof Bonnet maar wat doet in de meeste coupletten, en eigenlijk vind ik het nergens echt mooi, hoewel 'Livin in Suspicion', samen met Russ Ballard geschreven (ook bekend van Rainbow's 'I Surrender' en 'Since You've Been Gone'), nog wel door de beugel kan. Het is natuurlijk niet allemaal om droef van te worden, maar dat is wel de sfeer die overheerst als ik Meanwhile, Back in the Garage opzet.

Ja, daar moet ik The_CrY wel gelijk in geven. Bonnet blaft zich als het ware door de coupletten heen om vervolgens flink uit halen in het refrein. Dat vind ik dan weer erg knap. Het gitaarwerk, hoewel meer dan prima, is wat gezichtsloos, als in ietwat voorspelbaar en nageaapt.
Maar het luistert allemaal weer lekker weg, hoor. Go Graham, go!

Ik vraag me al jaren af hoe Frontiers dat allemaal weer gefinancierd krijgt. Er is toch maar weinig vraag naar dit soort melodische classic hard rock of vergis ik me daarin? De zalen worden toch maar amper geboekt voor een Bonnet of een Turner, en dan spelen ze toch vaak hun ouwe meuk maar weer.