crosskip schreef:
We gaan verder met Manmower, de tweede EP behorende bij Blissard. Deze EP doet aan beide kanten dezelfde truc en aan beide kanten werkt het! Manmower duurt een dikke 10 seconde langer dan de albumversie, maar behalve dat introotje zijn de uitvoeringen identiek. Opzich niet erg, want het rustige nummer is wederom 1 van mijn favoriete nummers van Blissard (of staat gewoon heel Blissard vol met favorieten?). Na wederom een break uit de Gebiversum klapt Heaven and Hell er zonder genade in. The Who coveren is Motorpsycho als trio als op het lijf geschreven met Bentwistle op bas (grap gejat van Bent) en Snah die de show steelt met een heerlijke solo.
Kant twee begint met wederom een rustig nummer in de form van 7th Dream. Net als Mad Sun en een nog komend nummer onderdeel van het “verloren” album tussen Timothy's Monster en Blissard. Nog niet bekend mee? Duik de 4CD versie van Blissard op! Voor zo'n klein nummer zit er stiekem toch een hoop in. Vooral de finale met subtiel leadwerk en ondersteunde mellotron is erg fraai. Het contrast met Sterling Says is vervolgens weer groot. Dit uptempo nummer met een lekkere krautrock-beat heeft echter net wat te weinig om het lijf om echt indruk te maken. De afsluitende drumsolo komt blijkbaar van een tape verkregen in een Indiaans restaurant!
Wederom een ruime voldoende voor deze ep!
Heb je voor de grap Manmower weleens vergeleken met dit nummer?
https://open.spotify.com/track/5CXokdWISVHIcq4BsKwDvJ?si=9wXG8LpfSTae8vHiRU7uIw&context=spotify%3Aalbum%3A3USQKOw0se5pBNEndu82Rb