Frontline Assembly - WarMech (2018)

Front Line Assembly was ooit EBM / Industrial maar de instrumentale singles lijken meer een mix van Electro / trage House / Trance / Glitch / Break Beats.

Volgens hun Bandcamp pagina zijn er nummers van Ambient tot Industrial te vinden op het album, het stevigere werk zal dan in andere nummer schuilen dan de singles MechVirus en Force Carrier, op Bandcamp zijn ook Molotov en The Eminent te beluisteren...

Klinkt wel lekker maar niet echt aan mij besteed.

De release is verplaatst(?) naar 22 juni.

In 2012 bracht Front Line Assembly de soundtrack uit voor de gelijknamige game van Carbon Games, genaamd AirMech. Een album die ik nog steeds beschouw als één van de meest verrassende en beste releases die de band tot nu toe heeft uitgebracht.
Een aantal jaren geleden al, deed het gerucht de ronde dat het spel AirMech een opvolger zou krijgen, met de soundtrack als werktitel AirMech II. FLA zou daar wederom de muziek voor verzorgen. En uiteindelijk kwam deze afgelopen juni dit jaar dan ook uit als WarMech, de soundtrack voor het spel AirMech Wastelands.

WarMech is niet per se de langverwachte opvolger van het album Echogenetic uit 2013 (het remix-album Echoes uit 2014 even niet meegerekend). Het is immers een soundtrack en wijkt qua sound ook wel wat af van het reguliere FLA-werk. En dat deed AirMech eigenlijk ook al.
Het schijnt dat een écht nieuw studio-album, als waardige opvolger op Echogenetic, nog dit jaar moet gaan verschijnen, maar vooralsnog is dat nog even afwachten.

Toch was het een redelijk aantal jaren stil rond FLA, dus WarMech kwam dan ook zeker als geroepen. Persoonlijk heb ik lang op deze release gewacht, zeker toen het op hun website bekend werd, begin 2017 al, dat de opnames reeds afgerond waren.
De reden dat het dan toch nog vrij lang heeft geduurd eer dit album werd uitgebracht, is mij niet geheel duidelijk. Eén reden kan ik wel bedenken en deze kondigde zich begin dit jaar aan, met het onverwachte overlijden van Jeremy Inkel. WarMech bevat dan ook de laatste opnames met hem.

AirMech heb ik, zoals reeds eerder vermeld, akelig hoog zitten. Mijn verwachtingen voor WarMech, lagen dan ook hoog. En zeker na een lange periode van stilte, was ik zeer benieuwd met wat FLA zou presenteren op deze nieuwe soundtrack.
En het eindresultaat valt dan toch een beetje tegen....waren mijn verwachtingen te hoog? Ja en nee, vermoed ik...

Het album voelt minder als een klapper. Het lijkt wel alsof FLA zich niet helemaal 100% geeft op dit album.
Ja, het album heeft alle muzikale kenmerken die AirMech ook heeft: een effectieve blend van ambient, industrial, techno, trance en dub-step. Het zit er allemaal in. Alles wat FLA de afgelopen jaren qua stijl kenmerkt. M.u.v. de vocalen dan, gezien deze ontbreken. Maar goed, het is dan ook een soundtrack. Vocalen duiken wel weer op op het volgende FLA-album.
Het punt is, dat het allemaal iets te behoudend klinkt; alsof de band zich niet helemaal wil blootgeven. De scherpe, ietwat duistere randjes van AirMech, lijken er voor een groot deel afgeschaafd te zijn.
Ik mis impact, diepgang en overtuigingskracht.
Het siert de band dan wel weer, dat WarMech daardoor wel zijn eigen karakter heeft. Het ligt in de lijn van AirMech, maar lijkt toch ook weer anders te klinken.
Echter krijg ik niet dat 'punch-in-your-face'-gevoel die ik bij AirMech wel krijg.
Vergelijk een willekeurig nummer van dit album maar eens met eentje van AirMech, of van mijn part met het briljante, instrumentale "Prototype" van Echogenetic, die absoluut in de lijn ligt van AirMech, en je begrijpt wat ik bedoel.

Is WarMech dan een slecht album? Welnu, dat is dan ook weer zeer zeker niet het geval. Het is zelfs een prima album. Maar vergeleken met het materiaal wat de band de afgelopen 10 jaar heeft uitgebracht, lijkt het bijna als een soort van tussendoortje te klinken. En dat is puur gebaseerd op mijn eigen mening. Ik heb namelijk genoeg uitstekende reviews over dit album gelezen, dus wellicht ligt het gewoon aan mij en ben ik aan het muggenziften.
Het punt is, dat ik dit album nu al zeker 30 rondjes heb laten draaien in de CD-speler en elke keer betrap ik me erop, dat ik niet verder kom dan het predikaat 'best ok'. Maar van mijn stoel geblazen ben ik geen enkele keer. Het album wordt ook niet beter, naarmate deze meerdere rondjes in mijn CD-speler draait. Het niveau blijft ok tot goed, maar echt tof of zeer goed wordt het niet. En dat is jammer.

Neemt niet weg, dat ondanks mijn kritiek, er genoeg te beleven valt op WarMech, want het album kent echt zijn momenten. Er staan genoeg coole en gave tracks op dit album die er zeker mee door kunnen.
Toppers zoals "Force Carrier" en "Molotov" zijn echt wel goed en knallen er goed in. Andere, wat meer opbouwende en sfeer-versterkende tracks zoals "The Eminent" klinken ook redelijk indrukwekkend.
En het album sluit sterk af met de twee geweldige afsluiters "Earthriser" en "Creator".
Maar tussendoor zitten ook tracks die niet tot volle wasdom lijken te komen, ondanks dat de intentie er wel degelijk in zit.
Zo werkt de dynamiek en de vele invalshoeken die "Heatmap" kenmerken, helaas niet. Het nummer lijkt na een redelijk sterk begin ook wat uit elkaar te vallen bij de tweede helft, waardoor ik de aandacht verlies. En dat kan bij zo'n dergelijk nummer toch absoluut niet de bedoeling zijn.

WarMech doet wat FLA goed kan. Namelijk een toffe blend aanbieden van de al eerder genoemde muzikale kenmerken die de band maken wat het vandaag de dag is. Alleen had ik een echte knaller verwacht, wat helaas toch een beetje is uitgebleven.
Ik zal dit album zeker nog wel eens draaien, maar na het fenomale Echogenetic en het waanzinnige AirMech, voelt WarMech aan als een ietwat gemiste kans.

Mijn 3,5 is relatief laag, maar zegt ook iets over de kwaliteit die de band toch op iedere release te bieden heeft. En de acceptabele voldoende, maakt het dit album het dan toch wel waard. Maar ergens blijft een lichte teleurstelling altijd een beetje de boventoon voeren.

Toch ben ik zeer benieuwd naar het nieuwe album. Want ik draag de band na al die jaren nog steeds op handen.