Paul Rodgers - Free Spirit (2018)

Ter nagedachtenis aan 50 jaar 'Free' speelde Rodgers in 2017 met enkele muzikale vrienden een volle set met Free nummers. Hoewel Rodgers vooraan heeft gestaan bij het uitdelen van rockstemmen is zijn carriere wisselvallig verlopen. Uiteraard heeft hij aan het succes mogen ruiken met Free en Bad Company maar een doorbraak naar een wereldwijd publiek heeft er nooit ingezeten, ook niet na de vreemde plaat en tour met Queen. Hoewel Rodgers nuchter (en financieel onafhankelijk) als hij is als Brit zijnde er geen minuut minder om zal slapen. Dan dit plaatje, het is degelijk, de uitvoeringen klinken oke en Paul is prima bij stem, desalniettemin schuurt het een beetje. Het geheel klinkt allemaal een beetje belegen, er wordt flink op safe gespeeld en het gebodene blijft allemaal keurig binnen de kaders. Hoewel Rodgers er ook niet de persoon er naar is om flink te gaan experimenteren hadden de solo's wel wat meer vuur mogen bevatten en had Paul weleens vaker mogen uithalen met zijn stem. Voor de gemiddelde Free liefhebbers zal de plaat maar weinig nieuws bevatten hoewel er een paar songs op staan die in de originele bezetting maar weinig live werden gespeeld. Uiteraard staan de bekendere songs op de setlist maar bij The Stealer en Walk In My Shadow schuif ik toch altijd naar het puntje van mijn stoel.

Prima concert. De solo in love you so is prachtig en bevat zeker wat vuur.

Een van de beste liveoptredens ooit van een van de beste zangers ooit. Zijn stem is op hoge leeftijd nog net zo goed en misschien zelfs beter dan toen hij jong was. Be My Friend, Fire And Water en Wishing Well zijn wat mij betreft de hoogtepunten.