Mark Lanegan & Duke Garwood - With Animals (2018)
mijn stem
41 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: ANTI-
-
Save Me (4:08)
-
Feast to Famine (3:30)
-
My Shadow Life (4:16)
-
Upon Doing Something Wrong (3:41)
-
L.A Blue (2:47)
-
Scarlett (3:00)
-
Lonesome Infidel (2:57)
-
With Animals (3:15)
-
Ghost Stories (2:46)
-
Spaceman (2:48)
-
One Way Glass (2:34)
-
Desert Song (2:19)
0
geplaatst: 18 juli 2018, 15:24 uur
Titeltrack nu ook vrijgegeven. Lanegan weet van geen ophouden. Fraaie hoes ook.
0
geplaatst: 18 juli 2018, 17:18 uur
Zaterdag de goede man live gezien, ziet er wel oud uit, vond zijn stem ook minder worden.
Had wel een mooie vriendin.
Ik zal deze ook wel weer aanschaffen, Black Pudding beviel ook prima.
Had wel een mooie vriendin.
Ik zal deze ook wel weer aanschaffen, Black Pudding beviel ook prima.
0
geplaatst: 7 september 2018, 18:21 uur
Lanegan flikt het weer.
Plaat van grote schoonheid, die , ondanks alle pijn, verdriet en eenzaamheid die hij bezingt aanvoelt als 'n zalig warm bad.
Mede door de prachtige, subtiele begeleiding van Garwood uiteraard.
Plaat van grote schoonheid, die , ondanks alle pijn, verdriet en eenzaamheid die hij bezingt aanvoelt als 'n zalig warm bad.
Mede door de prachtige, subtiele begeleiding van Garwood uiteraard.
1
geplaatst: 8 september 2018, 00:19 uur
Deze gaat meer richting Soulsavers, en ik ben een heel groot liefhebber van Mark Lanegan, maar vind deze toch wel het minste wat ik van hem gehoord heb.
Die overdubbing bij opener Save Me maakt het rommelig, en gaat ten koste van het geluid.
Je hoort meer zang en minder de ruis in de zang van Lanegan, en dat maakte zijn sound nou juist zo geweldig.
Laatst zag ik hem live, en hij klonk oud, maar dan niet doorleefd, oud in de betekenis van versleten, zoekend naar adem.
Hier klinkt hij vreemd genoeg zelfs jeugdig, en zelfs onherkenbaar.
Alsof zijn stem een botox behandeling heeft gekregen; strak en glad gestreken.
My Shadow Life heeft wel nog iets van het zware leven in zich, maar wat is hier aan de hand?
Geen alcohol en sigaretten meer?
Een Herbalife levenstijl?
Of een mooie vriendin die hem doet verjongeren?
Het rauwe mag wel weer meer terugkeren.
Deze klinkt mij net iets te netjes.
Black Pudding overtuigde mij een stuk meer, hier botst zang en muziek regelmatig.
Die overdubbing bij opener Save Me maakt het rommelig, en gaat ten koste van het geluid.
Je hoort meer zang en minder de ruis in de zang van Lanegan, en dat maakte zijn sound nou juist zo geweldig.
Laatst zag ik hem live, en hij klonk oud, maar dan niet doorleefd, oud in de betekenis van versleten, zoekend naar adem.
Hier klinkt hij vreemd genoeg zelfs jeugdig, en zelfs onherkenbaar.
Alsof zijn stem een botox behandeling heeft gekregen; strak en glad gestreken.
My Shadow Life heeft wel nog iets van het zware leven in zich, maar wat is hier aan de hand?
Geen alcohol en sigaretten meer?
Een Herbalife levenstijl?
Of een mooie vriendin die hem doet verjongeren?
Het rauwe mag wel weer meer terugkeren.
Deze klinkt mij net iets te netjes.
Black Pudding overtuigde mij een stuk meer, hier botst zang en muziek regelmatig.
0
geplaatst: 11 oktober 2018, 22:57 uur
Ik was er ook gisteravond.... niet slecht, maar toch een stuk minder dan zijn werk zonder Duke.
Bubblegum en Blues Funeral zijn dan voor mij ook topalbums en wmb donker genoeg.
Bubblegum en Blues Funeral zijn dan voor mij ook topalbums en wmb donker genoeg.
0
geplaatst: 8 november 2018, 13:10 uur
deric raven schreef:
Alsof zijn stem een botox behandeling heeft gekregen; strak en glad gestreken (...)
Alsof zijn stem een botox behandeling heeft gekregen; strak en glad gestreken (...)
Mooi omschreven. Inderdaad klinkt zijn stem anders. Doet me beetje denken aan de tijd van "Clairvoyance" met the Trees (1986). Gaaf hoe je eigenlijk verschillende zangers in een kunt zijn. Ik kan ze allen waarderen.
Net als bij de eerste cd van Duke en Mark vind ik ongeveer de helft van de songs echt de moeite waard, ik ga er daarom voor mezelf een compilatie van maken van een minuutje of 45...
* denotes required fields.
* denotes required fields.