menu

The Jayhawks - Back Roads and Abandoned Motels (2018)

mijn stem
3,90 (44)
44 stemmen

Verenigde Staten
Country / Rock
Label: Legacy

  1. Come Cryin' to Me (3:41)
  2. Everybody Knows (4:10)
  3. Gonna Be a Darkness (4:59)
  4. Bitter End (4:17)
  5. Backwards Women (3:37)
  6. Long Time Ago (3:58)
  7. Need You Tonight (3:17)
  8. El Dorado (4:07)
  9. Bird Never Flies (3:55)
  10. Carry You to Safety (5:25)
  11. Leaving Detroit (4:11)
totale tijdsduur: 45:37
zoeken in:
avatar van fish
Hier ben ik erg benieuwd naar! Productief bezig hoor; meespelen met Ray Davies en een eigen album uitbrengen. De titel spreekt al erg tot de verbeelding alsmede de hoes.
Iemand hier al iets van gehoord?

avatar van Edgar18
Backwards Women en Everybody Knows zijn reeds uitgebracht dus die kun je beluisteren.

Ik dacht steeds waar ken ik Everybody Knows toch van en opeens wist ik het. Dixie Chicks! Ik ging het nakijken en wat blijkt, dit hele album bestaat uit herbewerkingen van liedjes die Gary Louris voor anderen schreef. Eigenlijk dus een album vol covers. Of originelen. Het is maar hoe je er tegenaan kijkt.

avatar van fish
Thanks voor de extra info. Everybody Knows van de Dixie Chicks heeft me altijd erg goed bevallen evenals dat hele album overigens.
Ik zal de tracks eens opzoeken.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Jayhawks - Back Roads And Abandoned Motels - dekrentenuitdepop.blogspot.com

De Amerikaanse alt-country band The Jayhawks maakte in de eerste helft van de jaren 90 twee briljante platen. Het zijn platen waarmee de band uit Minneapolis, Minnesota, zich schaarde onder de alt-country pioniers en het zijn platen die ik nog steeds met grote regelmaat uit de kast trek.

Het niveau van Hollywood Town Hall uit 1992 en Tomorrow The Green Grass uit 1995 heeft de band wat mij betreft nooit meer benaderd, al is het maar omdat deze platen optimaal profiteerden van de bijzondere chemie tussen voormannen Gary Louris en Mark Olson (de Lennon/McCartney van de alt-country).

Ook de laatste twee platen van The Jayhawks vielen me echter zeker niet tegen. Alle reden dus om uit te kijken naar de nieuwe plaat van de Amerikaanse band. Deze plaat opent verrassend met een vocale hoofdrol voor Karen Grotberg in een song die ik ken van de (overigens niet erg overtuigende) soloplaat van Dixie Chicks frontvrouw Natalie Maines. In de tweede track komen de Dixie Chicks terug in het van de band bekende Everybody Knows, waarna ik even dacht dat The Jayhawks een Dixie Chicks coverplaat hebben gemaakt.

Dit blijkt niet het geval. Back Roads And Abandoned Motels bevat louter songs die Jayhawks voorman Gary Louris schreef voor anderen. De Dixie Chicks komen nog een keer voorbij op de plaat en verder komen songs voorbij die eerder terecht kwamen op platen van onder andere Jakob Dylan en Carrie Rodriguez. Back Roads And Abandoned Motels bevat tenslotte twee gloednieuwe songs. Het levert een plaat op die ongetwijfeld een tussendoortje zal worden genoemd, maar zo ervaar ik de plaat niet. Buiten de songs van de Dixie Chicks en Natalie Maines zijn alle songs op de plaat nieuw voor mij en het zijn stuk voor stuk typische Jayhawks songs.

Eerder noemde ik de twee voormannen van de eerste editie van The Jayhawks de Lennon/McCartney van de alt-country. Dat is natuurlijk teveel eer, maar als ik de vergelijking vasthoud, is Gary Louris onbetwist de McCartney van de alt-country. De songs op Back Roads And Abandoned Motels sluiten nadrukkelijk aan bij de erfenis van de vroege alt-country, maar hebben zich ook nadrukkelijk laten inspireren door de countryrock uit de vroege jaren 70 en door de muziek van The Beatles en die van Paul McCartney.

Vergeleken met de andere platen van The Jayhawks klinkt Back Roads And Abandoned Motels net wat lichtvoetiger en poppier dan de andere platen van de band, maar op een of andere manier bevalt het me wel. Gary Louris heeft een aantal prima songs geschreven voor anderen en het zijn songs die me, voor zover ik de originelen ken of heb kunnen vinden, beter bevallen in de uitvoering van The Jayhawks.

Back Roads And Abandoned Motels is een erg aangename plaat die me goed helpt bij het omarmen van het vakantiegevoel, maar het is ook een plaat vol subtiele aanknopingspunten naar muziek uit een ver verleden. Het is bovendien een plaat die zich steeds nadrukkelijker opdringt en die na een paar keer horen meerdere songs oplevert die het verdienen om te worden gekoesterd. Veel meer dan een tussendoortje dus deze nieuwe Jayhawks plaat. Erwin Zijleman

avatar van Laserblack
Leuk weetje. De hoes is dezelfde als Blood & Thunder van The Neon Judgement

avatar van berken
4,5
Wederom een mooi stukje erwinz!
Maar je kunt in je redelijk objectieve recensies echt niet langer volhouden dat je zelfs de laatste twee platen plaatst boven Sound of Lies en laat staan Rainy Day Music. Dat heeft volgens mij niks meer met verschil van smaak te maken. Toch maar eens goed gaan beluisteren...

Ik ga deze na tig luisterbeurten nog maar eens verhogen. Hij wordt met de dag mooier.

avatar van erwinz
4,0
berken schreef:
Wederom een mooi stukje erwinz!
Maar je kunt in je redelijk objectieve recensies echt niet langer volhouden dat je zelfs de laatste twee platen plaatst boven Sound of Lies en laat staan Rainy Day Music. Dat heeft volgens mij niks meer met verschil van smaak te maken. Toch maar eens goed gaan beluisteren...

Ik ga deze na tig luisterbeurten nog maar eens verhogen. Hij wordt met de dag mooier.


Hollywood Town Hall en Tomorrow the Green Grass stokes wat mij betreft ver boven alles uit. Hierna volgt een rijtje dat ik redelijk gelijkwaardig acht, waaronder de laatste twee en Sound Of Lies. Rainy Day Music vind ik persoonlijk een stuk minder, maar ik zal zeker weer eens gaan luisteren, is een tijd geleden.

avatar van erwinz
4,0
erwinz schreef:
(quote)


Hollywood Town Hall en Tomorrow the Green Grass steken wat mij betreft ver boven alles uit. Hierna volgt een rijtje dat ik redelijk gelijkwaardig acht, waaronder de laatste twee en Sound Of Lies. Rainy Day Music vind ik persoonlijk een stuk minder, maar ik zal zeker weer eens gaan luisteren, is een tijd geleden.

5,0
Na een paar keer luisteren toch weer sterk. Het blijft muziek die mij raakt. Ondanks misschien volgens anderen beter werk vroeger blijft het wel van constant niveau.

avatar van WoNa
De eerste beluistering bevalt me prima. Zeker niet de laatste keer. Ik was de laatste 10 jaar of zo er wel een beetje klaar mee, vandaar een late reactie. Mooi te horen hoe de vorm er bij The Jayhawks weer is. Komt vast door de samenwerking met Ray Davies .

Gast
geplaatst: vandaag om 15:04 uur

geplaatst: vandaag om 15:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.