Soms is niets zo leuk op goed geluk een plaat (vinyl) mee te nemen, zeker als ze maar 1 euro o.i.d. kosten. Deze plaat meegenomen uit een outlet store. Geen idee wat het was, de plaat was nog nieuw. Op de hoes zat een sticker met stukjes uit twee reviews. Zo heeft New Music Report het over 'mystical, smokey, beatnik, indo-Euro gloomy, meditative' en een vergelijk met Morrison wordt gemaakt en SPIN Magazine heeft het over 'minimalist synt-cum-folk-art-meditation music' en vergelijkingen met Joy Division/Cabaret Voltaire worden gemaakt.
Hoeveel lezers zijn intussen afgehaakt ????
Maar als je het eerste nummer beluistert, kijk je nog wel even goed of de goede plaat wel in de hoes zit, want dat is direct een energievolle (hard) rock song.
Maar goed , even of internet gekeken. 'In juni 1982 richtten zanger/gitarist/bassist Jeff Phry, toetsenist Keir McDonald en Robert Wannacott in hun thuisstad Detroit de band Trancegland op. Toen Phry's vriendin en toekomstige vrouw Deb Agolli Wannacott als drummer verving, veranderde de bandnaam in Viv Akauldren. Het trio is een van de onbekende helden van de psychedelische muziek. Hun optredens waren legendarisch.'
De eerste plaat van Viv Akauldren biedt progressieve rock in de stijl van Gong, is psychedelisch, tribaal en complex zoals bij Can.
Deze plaat 'It's Call You Sometime' is een conceptalbum dat draait om spirituele thema's. 'Along the way' is een mooie ballade , 'the Chain' wermeldmuziek, het blijkt dus wel dat de groep niet in een hokje past.
Maar waar de band echt in uitblinkt, is op de grens tussen progressieve rock (Is This It, Inn'er Current) en minimalistische/ambientmuziek (de instrumentale nummers The Maker Of The Sun & The Moon en Farrowbone). Het album wordt beschouwd als een van de ondergewaardeerde klassiekers van de psychedelische muziek.
Ik moet zeggen dat het een album is dat met iedere luisterbeurt beter lijkt te worden. Het is niet typische jaren 80 muziek, maar er zijn ook jaren 60/70 stukken (Tangerine Dream achtig en hippie folk). Maar daarnaast stevige muziek met ook jaren 80 invloeden. Een recensent verwoordt het als volgt : "...een conceptwerk van titanische proporties. Het omvat enorme ruimte en subtiele nuances... een klassieke winterplaat die aandacht (en een koptelefoon) vereist."
Tot mijn verrassing zat er bij het vinyl ook nog een bonussingle met twee wervelende, meeslepende live-opnames, beide bijna negen minuten lang.
Verder ook leuk dat op de hoes staat dat je niet meer dan 7,98 dollar voor het album mag geven. Doet me denken aan dezelfde jaren 80 waar ook altijd bij de platen van the Ex stond, niet meer dan 10 gulden er voor te geven.
In 1989 valt de groep uit elkaar. Jeff Frye gaat ten onder aan de drugs en belandt uiteindelijk in Berlijn als straatmuzikant. Zijn (ex)vriendin richt eerst een eigen groep op 'Hot Footin' Puddin' Pie' en sluit zich vervolgens aan bij 'Outrageous Cherry'.
Dan Kayr McDonald, de zeer talentvolle keyboardspeler, hij gaat solo verder als Medusa Cyclone en er zijn duidelijk invloeden van Sun Ra en Wire, maar ook Tangerine Dream en shoegaze muziek.
Dus nog genoeg te ontdekken.
Om weer terug te gaan naar het begin, die twee recensenten van New Music Report en Spin Magazine hebben het achteraf toch prima verwoord, hoe vreemd het ook lijkt.
Leuke verrassing, deze plaat.