Kutiman stapt op zijn nieuwe album af van de psychedelische surfrock met funk- en jazzinvloeden waar ik hem van ken, en maakt gelaagde hypnotiserende ambient. De psychedelische invloeden blijven op de twee
reeds te beluisteren tracks gelukkig wel dominant aanwezig, zeker op
Mineral zijn die niet te missen, maar het is juist het minimalistische
Lucid Dream dat ik het knapste vindt, omdat het mijn aandacht met weinig middelen met gemak de volle speelduur vast weet te houden.
Ik ga maar eens zijn vorige albums terugluisteren, want hoewel tussen deze twee tracks en zijn EP
White Monkey van vorig jaar qua stijl en sound een wereld van verschil zit, de kwaliteit van de composities en productie is consistent hoog. Een artiest om in de gaten te houden dus!