The Internet - Hive Mind (2018)

De singles voor dit album klinken alvast goed!

Inderdaad. Coole sound.
Geinige clips ook; Die gitaar solo op Come Over

Fijn plaatje, de timing kan niet beter met de aankomende hittegolf.

Afgaand op de nieuwe tracks wordt dit weer een goede plaat. Volgens mij ook voor het eerst dat Syd niet alle vocalen voor haar rekening neemt, maar Steve ook zingt. Ben benieuwd!

Dit album maar eens beluisterd puur omdat hij hier werd aangeprezen als nieuw album. Zou ik vaker moeten doen. Ik kende niks van dit gezelschap, maar dit is na de eerste beluistering wel een erg lekker album. Klinkt over de hele speelduur erg mellow. De beats zijn lekker loom en best funky bij tijd en wijle. De dame die de vocalen voor haar rekening neemt presteert ook uitstekend. Vocalen en de beats vullen elkaar erg goed aan mag ik wel zeggen. Ga dit zeker vaker luisteren.

LP besteld.
Met dank aan de gene die hem op "Nieuw deze week" heeft geplaatst anders was ik waarschijnlijk nooit op deze band gekomen.
Relaxt, jazzy, funky (die bass lines ), precies waar ik even aan toe was.
Geen populistische prefab eenheidsworst maar eigenzinnig, zeer creatief en intelligent.
Een geheel eigen sound deze gasten.
Geweldig!

Graag gedaan.

En vrouw

Ik sta gecorrigeerd.

Veel hipper dan the Internet ga je het niet krijgen. En het moet gezegde worden, ze maken best originele R&B. De ene keer met een voet in disco (Roll), dan weer meer funky (La Di Da). Soms hoor je een knipoog naar de 90’s R&B (It Gets Better) of juist meer naar de rap (Look What U Started). Ook mogen we af en toe in relaxstand schieten. Al met al een diverse plaat dus, vol met fijne muziek.

Bij het lezen van omschrijvingen als 'hip' in relatie tot muziek van de laatste 15-20 jaar gaan al snel alarmbellen af. Overgestileerde types die een raar stemmetje opzetten, dat werk. Met een beetje pech ook nog met een overdosis autotune eroverheen.

Maar goed, Beat goes on kwam recent op de radio, en springt er nogal positief uit. Het klinkt meer als een geupdate voortzetting (wat meer reverb op de vocalen en zo) van vriendelijke kwaliteitshiphop die er de decennia ervoor ook al was. Als er regelmatig iets uit de Native Tongues-hoek van rond 1990 op staat, producties van Madlib, of bijvoorbeeld die eerste van Pete Philly & Perquisite uit 2005, kan je ook dit nummer met een gerust hart uitproberen. Geen hip gedoe dat er te dik bovenop ligt, iig.

Niemand heeft hem er vooralsnog uitgevist, kijkend bij de 'favoriete tracks', en op Spotify blijft de track ook achter bij bijna alle anderen. Typisch.

De rest is inmiddels ook opgezet, en de interesse gaat vooral uit naar het laatste deel van het album. Daar bevindt zich ook ergens het (wmb) andere prijsnummer, Look what u started, met die funky beat eronder.

In z'n geheel vind ik dit prettig weg luisteren, met relatief veel nummers die op de een of andere manier iets hebben. Het is niet zo'n album met maar twee boeiende nummers. Wel zorgt het vele gebruik van reverb ervoor dat de zang lijziger en minder expressief over komt dan dat 'ie van nature waarschijnlijk is. En als je dat veel nummers achter elkaar hoort, wordt dat wat minder.