Wax Chattels - Wax Chattels (2018)

Het gebeurt me nog zelden dat ik een plaat meteen van het begin tot het eind goed vind. Dit is er zo een. Het debuutalbum van dit trio uit Nieuw-Zeeland mag er wezen, wat een plaat zeg! Ik hoor er voornamelijk 'overstuurde' punk/postpunk in terug maar ook de jaren 60 psychedelica van een vroege Pink Floyd en The Doors. Hun typerende en opvallende geluid (in deze tijd van de vele revival bands van de postpunk van begin jaren 80) is toch wel het orgeltje dat soms subtiel maar meestal heftig door de liedjes heen dendert. Ze hebben geen elektrische gitaar alleen een basgitaar. Het drum- en baswerk is ronduit subliem. Interessant is ook dat ze tweestemmig zingen zowel mannelijke als vrouwelijke vocalen waardoor ze een unieke sound creëren. Maar wat mij vooral aanspreekt is de jeugdige energie en overtuigingskracht van deze jonkies -ik schat ze hooguit begin twintig. Een band met een eigen geluid en dat is heel knap in deze tijd.

Music | Wax Chattels - waxchattels.bandcamp.com