Klaus Badelt - The Time Machine (2002)

Te beschouwen als Badelts eerste score waarin hij op zijn eigen benne lijkt te staan. Dit was de score die hem naamsbekendheid deed opleveren en ook niet filmmuziek-liefhebbers kon bekoren. Wie The Edge van Jerry Goldsmith weleens heeft geluisterd, moet wel zijn opgevallen dat het main theme van Badelt wel erg veel hierop lijkt. 4.5 sterren

Eerste keer dat de score eens doordringt tot mij. Ik heb altijd gevonden dat die soundtrack overgewaardeerd werd, maar ik ga mijn mening hierover moeten herzien. Hier worden serieus wat gevoelige snaren geraakt.

En wederom is Emma een mooie track. Ik ga eens een compilatie voor mijn dochter moeten samenstellen met enkel nummers die Emma heten (als ze wat groter is, nu is ze nog maar anderhalf).

In ieder geval een kleine ontdekking gedaan in het soundtrackarchief. Waar muziek zoeken al niet goed voor is.

Trouwens tr 6 lijkt op een thema van één of andere superheldenfilm. Of is het iets anders (exact op 2 minuten begint dat stukje)

Ik vind filmmuziek erg mooi, maar normaal gesproken zou ik dat niet zomaar opzetten.
Echter voor deze score geldt dat niet en die overtreft dan ook alles! Geweldig, van het begin tot het eind! Ik kan hier éindeloos naar blijven luisteren!