Ton Vlasman - White Rooms with Disintegrating Walls (1970)

De woorden Mystic en Psychedelisch komen naar voren . Als deze woorden gebruikt worden om muziek te omschrijven ( en zo te promoten ) zijn veel liefhebbers geinteresseerd , ik luister liever onbevooroordeeld .
Mijn interesse gaat uit naar de muziek zelf en niet naar de " waarde " of zeldzaamheid van een plaat of psychedelische aanduidingen .
De zeldzaamheid en waarde kunnen makkelijk via discogs beinvloed worden , als ik een plaat virtueel verkoop aan een handlanger dan is de plaat ineens héél véél waard en als ik meerdere exemplaren van de plaat in voorraad heb dan rollen de euries naar me toe.
De muziek op deze plaat is geimproviseerde gitaargetokkel met wat bijgeluiden ( ik hoor vogelgeluiden die volgens mij opgenomen zijn in de Rivierahal van Diergaarde Blijdorp ) Ik kan me voorstellen dat als hetgene wat te horen is beluisterd wordt in een hallucinerende toestand het allemaal heel mooi gevonden wordt , maar dan kan zelfs een scheet van een olifant als hemelse trompetmuziek klinken .
Nuchter beluisterd is de muziek niks bijzonders .