Ange - Le Cimetiere des Arlequins (1973)

Een mooi album van Ange. Een band niet echt bekend in Nederland. Progressieve 70 jaren rock, niet vergelijkbaar met andere groepen. Het album begint met een kopie van Jacques Brel's Ces gens-la. Verder mooie stukken symfonische muziek en de o zo bepalende stem van Christian Decamp.

Best een aardig album van Ange. Moedig ook dat ze het prachtige Ces gens-là, naar mijn bescheiden mening het mooiste nummer van Brel, hebben gecoverd. Maar dat ze van dit nummer nou net het sleutelcouplet over Frida hebben weggelaten, is onvergeeflijk. Zonder de tekst van dit couplet gaat de ware essentie van het lied aan de luisteraar voorbij.

In 2017 heb ik maar een enkele regel aan dit album geweid, maar dat is achteraf toch wel erg weinig. Want er valt wel wat meer over te zeggen.
Het tweede album van Ange, uitgegeven door Philips. Na 'Caricature' dus nu 'le cimetiere des harlequins'.
En het is een prima prog album, de productie had wel wat beter gekund.
Het album beging met een nummer van 'Maitre Jacques', want zo mogen we Jacques Brel wel noemen. 'Ces gens la' krijgt een prachtige Ange bewerking. Ik denk dat de leden van Ange wel een zekere bewondering hadden voor Brel, zijn non-conformistische instelling en ook zijn rake, harde teksten. Want zeker op deze plaat zijn de teksten van Christian Decamps soms onvolgbaar, soms keihard, maar altijd wel origineel. In ieder geval 'ces gens la' was wel de eerste 'hit' van Ange.
De plaat heeft minder instrumentale gedeelten als de voorganger, maar behoort wel tot de betere Ange platen. De bezetting is ook bijzonder sterk. Naast Christian Decamps (verantwoordelijk voor veel nummers) is zijn broer Francis verantwoordelijk voor de keys en synths, Brezovar op de gitaar (en soms fluit) speelt geweldig en met Daniel Haas op de bas en Gerard Jelsch op percussie staat Ange als een huis.
Op kant 1 staat een 'suite' Brivouac 1e deel en Brivouac finale met daartussen 'L'espionne lesbiienne' vormt een geheel. Want naast het belachelijk maken van religie is sexualiteit ook een geliefd onderwerp.
Bij ProgArchives wordt de plaat hoog gewaardeerd en natuurlijk de vergelijkingen gemaakt. King Crimson wordt genoemd , maar ook Genesis (periode 1970-1972). van der Graaf Generator en ook the Moody Blues. Maar misschien is Ange gewoon Ange met een geheel eigen geluid !