Ange - Par les Fils de Mandrin (1976)

Pas geleden op een Franse rommelmarkt op gaaf vinyl kunnen aanschaffen. Een prachtige klaphoes met teksten en illustraties en ook nog een totaal bedrukte binnenhoes. Het 5e album van Ange was bijzonder ambitieus, een concept album pur sang. 'Les Fils de Mandrin' gaat over een soort roversbende en we volgen hen op hun zoektocht naar.. geluk ? "Mandrin´ is een soort struikrover a la Robin Hood geweest. In ieder geval maakt Christian Décamps er een heel verhaal van, hoewel het eigenlijk maar een 'dun' verhaal is. Maar voldoende om er een hele plaat mee te vullen.
Kant 1-5 is duidelijk wat anders dan kant 6-8.
Als het Frans te lastig is helpen de illustraties op de binnenhoes wel.
De start: in het bos waar 'the fils' (de zonen) besluiten op weg te gaan, in het café du Colibri waar het direct uit de hand loopt, een overval in de regen, rond het kampvuur als echte struikrovers en een circusvoorstelling (Saltimbanques), een wervelend nummer met oude renaissancemuziek en circus invloeden.
Kant A is wel heel divers en weinig ruimte voor wat langere instrumentale stukken. De teksten missen soms ook de scherpte van de vorige platen, maar dat zal wel komen door het gehele concept.
Kant 2 is van ongekende schoonheid, hier staat ook Hymne a la vie op, keurig verdeeld in drie stukken. Het eerste 'Cantique' een heel mooi nummer, prachtig en gevoelig gezongen door Christian, het tweede stuk 'Procession' , heel erg folk gericht, Jethro Tull waardig, om ten slotte te eindigen met 'Hymne', dat zo herkenbaar Ange is. Een klassiek nummer van Ange, wordt nog altijd live uitgevoerd. Een recensent heeft het over een combinatie van Genesis en Moody Blues .
Het album werd goud in Frankrijk, de band toerde door zowat heel Europa (tot in Finland toe). Het is ook het laatste album met het viertal vanaf het begin Christian (zang) en Francis Decamps, (toetsen) Daniël Haas (bas), Jean Michel Brezovar (gitaar), de drummer Jeamn Pierre Guichard was al nieuw. Christian en Francis blijven voorlopig de kern van de groep en nieuwe muzikanten komen af en aan.
Dit album is als enige ook in het Engels opgenomen, staat ook op MM, maar volgens mij pas in 1983 uitgegeven.
Hierna komt nog een klassiek album 'Guet Apens" en net als bij de Moody Blues die 7 klassieke albums uitgaven in de jaren 70 ging het in de jaren 80 op een andere toer.