The Devil Makes Three - Chains Are Broken (2018)

Mijn recensie op het Altcountryforum.nl

Enigzins verbaast was ik wel na mijn eerste kennismaking met het nieuwe album “Chains Are Broken” van de Amerikaanse formatie The Devil Makes Three. Hun vroegere werk stond namelijk vol met primitief klinkende akoestische folk, rockabilly, bluegrass en hillbilly met een knipoog naar het platteland. Wat een verrassing is dan het verse wapenfeit. De band maakt door de toevoeging van een drummer en extra gitarist een artistieke ontwikkeling door, die ik van harte toejuich. Dat is zeker de verdienste van producer Tedd Hutt (Old Crow Medicine Show, Dust Bowl Revival, Lucero), die als katalysator diende voor de nieuwe creatieve richting. De fans van het ‘eerste uur’ die reikhalzend uitkeken naar het zelfgeschreven nieuwe werk reageerden blijkens citaten nogal teleurgesteld.

* This whole album was a TERRIBLE idea
* What band is this??? Trying to sound radio friendly or what?
* What’s this crap
* I miss the old time country blues.
* shoot the drummer

De fans van het eerste uur die vasthouden aan het verstokte geluid van The Devil Makes Three? Ach ja het zal wel. Verandering van spijs doet eten, en ook in muziek is dat iets om rekening mee te houden. Iedereen verandert, niets blijft constant. Met wellicht veel nieuwe luisteraars tot gevolg. Hoe het ook zij, The Devil Makes Three zet op dit album stuk voor stuk ijzersterke americana en rock ‘n roll liedjes neer, die uitblinken in melodie en toegankelijkheid. Doordrenkt van onweerstaanbare refreintjes en de onmiskenbare koortjes. Het in de Texaanse Sonic Ranch studios vastgelegde “Chains Are Broken“ is een welkome aanwinst geworden, die wat mij betreft in deze uitgebreide samenstelling best een vervolg mag krijgen. Een band waar de vlijmscherpe randjes inmiddels zijn afgesleten en die op deze studioplaat even het verleden achter zich laat.

De eerste 4 nummers vind ik minder maar vanaf Need To Lose lossen ze geen enkele keer mijn aandacht en leveren toch een goed album af.