Busdriver - Electricity Is on Our Side (2018)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Temporary Whatever
-
Electricity Is on Our Side (4:54)
-
Im from a Different Time (3:06)
-
Grape Drank (3:25)
met Denmark Vessey
-
The Saboteur’s Mirror (4:36)
-
Losing You Again (4:03)
-
The Year I Became a Mutherfuckin’ G (6:10)
met Dntel en Lorde Fredd33
-
Anything Can happen///GOODLIFE Skit (0:31)
-
Me vs. Me (3:07)
met Swarvy
-
Kiss Around the Note (4:15)
-
Break (0:12)
-
I Been There (3:11)
met Kenny Segal en Mike Parvizi
-
Right Before the Miracle (5:15)
-
This Is My Art and It Is Dangerous (0:55)
-
To Top the Divorcees List of Baroness Nica (2:57)
-
Several Friends (2:50)
-
Tiny Infinities (4:58)
met Hemlock Ernst
-
Improvisers Anthem (5:01)
met Fumitake Tamura
-
Be-Grizzled_Auteur_Mythos Take_3 (1:26)
-
Jeane Anthony (4:24)
met Fumitake Tamura
-
Exploding Slowly (4:40)
met Daedelus
-
Fukn (3:34)
-
Sore Spot (2:42)
-
Pull the Sky Closer (5:52)
0
geplaatst: 16 juni 2018, 13:20 uur
Hij is verschrikkelijk lang, zeg! Ik ben er nog niet helemaal doorheen, maar het doet me om een of andere reden erg denken aan het onnavolgbare Temporary Forever. Het lijkt me een stuk minder gladjes kwa productie, maar ik heb er nog niet in zijn geheel naar geluisterd. 
0
geplaatst: 22 juni 2018, 13:15 uur
Er staan enkele meer standaard 'Driver tracks op, die niet hadden misstaan op Perfect Hair (Kiss Around the Note bijvoorbeeld), maar het gros is toch echt wereldbeeldveranderende muziek. Im From a Different Time (het stoort me het zonder apostrof te moeten schrijven, maar alas, het zij zo) is echt verschrikkelijk gruwelijk geweldig.
Net wanneer je de eerste paar tracks door bent gekomen, en je weet niet of je nog meer nieuwigheden kunt verdragen, wordt je verrast met het relatief simplistische The Year I Became a G, wat natuurlijk ook uitmondt in een overweldigend soundscape, maar het geeft toch die ademruimte die je misschien even nodig hebt.
Voor mensen die er moeite mee hebben zou ik zeggen, geef het wat tijd.
Net wanneer je de eerste paar tracks door bent gekomen, en je weet niet of je nog meer nieuwigheden kunt verdragen, wordt je verrast met het relatief simplistische The Year I Became a G, wat natuurlijk ook uitmondt in een overweldigend soundscape, maar het geeft toch die ademruimte die je misschien even nodig hebt.
Voor mensen die er moeite mee hebben zou ik zeggen, geef het wat tijd.
* denotes required fields.
* denotes required fields.