Troye Sivan - Bloom (2018)

Ken niet veel van 'm maar die single met Ariana Grande, en overigens ook My, My My, zijn prima pop-singles. Als de rest ook van die 80's influences bevat kan dit nog best leuk worden!

Ik kende Troye niet, maar zag een maand geleden de video met Ariana Grande. Wat is Dance To This een stijlvol popnummer, zeg! Niet teveel toeters en bellen, goeie late night vibe. Dit nummer ging op repeat and ik heb ook Bloom, My My My!, Animal en The Good Side heel hoog zitten. Da's alvast 5 keer raak uit 10 nummers... erg benieuwd naar het album volgende week!

(Ik heb ook wat ouder werk geprobeerd, maar daar heb ik tot nu toe niet echt een klik mee. De nummers van Bloom klinken wat volwassener en zekerder.)

My My My! en Dance to This zijn wel erg goed uitgevoerde popnummers! Verder niet echt my cup of tea ben ik bang.

De voormalige tienerster verrast met een volwassen popalbum. De openlijke gay lyrics maken het geheel eerlijk en authentiek, mooi!

De mannelijke Melodrama.

Het zou me moeten aanspreken, maar aangezien ik heel af en toe belang hecht aan lyrics en het leeftijdsverschil groot is doet me dat niet heel veel extra. Wel goed dat het gewoon gebeurt, dus dat is een heel klein plusje alvast.

Verder: aardige pop, maar het is niet bepaald muziek waar ik doorgaans naar luister. Qua pop ben ik blijven steken in mijn eigen tienerjaren (en dan moeten we toch echt terug naar de jaren '80).

Niet erg om naar te luisteren, maar om nou te zeggen dat ik er gillend gek van word............. dan hadden er meer nummers als The Good Side tussen moeten staan (doet me een heel klein beetje aan Patrick Wolf denken)

Bij mij is het omgekeerd. Met het ouder worden, kan ik net dit soort lichtvoetige maar hyperaanstekelijke pop meer en meer appreciëren. Deze ligt voor mij in de lijn van Lorde en Charli XCX. In mijn tienerjaren ging ik voor dat soort muziek mijn neus opgehaald hebben

Ik heb precies hetzelfde. Vroeger had ik me zeker laagdunkend uitgelaten over dit soort pop.
Ik weet het met de jaren echter steeds meer op waarde te schatten. Misschien komt dat ook wel omdat het me niet zo veel meer interesseert wat iemand anders van mijn muzieksmaak vind.

Ik vind deze plaat net zo goed als het eerder aangehaalde Melodrama, en misschien nog wel een tikkeltje beter. Er staan geen fillers op Bloom. De plaat is bijzonder strak geproduceerd en Troye en zijn team weten mooi het geluid van nu te vangen. Daarnaast is het verfrissend om een mainstream homoseksuele artiest zo gemakkelijk en ontspannen over de heren liefde te horen zingen.
Troye Sivan draagt daardoor mooi bij aan de homo emancipatie, en is daarmee een rolmodel voor veel jonge homoseksuelen.

Bloom zit daarnaast knap in elkaar.
Er is goed nagedacht over de speelduur, up-tempo tracks en sfeervolle ballads vol synths wisselen elkaar af. Met 36 minuten is het album voorbij voor je er erg in hebt.
Met Bloom laat Troye Sivan zien dat hij een blijvertje is. Sterke tweede plaat!

Wat is My My My! een onwaarschijnlijk goed gemaakte popsong! Verrassend dat dit slechts een heel klein en kortstondig hitje was alhier, ik had een gigantische knaller verwacht. De bijhorende clip is ook niet onknap binnen het genre. Waar deze single meteen raak was bij mij, enkele maanden terug, heeft de rest meer luisterbeurten nodig om mij te overtuigen. Het klinkt, naar mijn gevoel, in vergelijking met My My My! nogal doordeweeks.

Veel hipper dan Troye Sivan krijg je ze niet. De productieve Australiër is hier alweer met een nieuw werkje in de vorm van Bloom. Het is met uitstek zijn minste werkje tot nog toe. Van wat potentiële pophitjes en folky The Good Side op naar het groovy Bloom. De eerste vier songs gaan nog wel, maar daarna wordt het één grote MWA. Te opgehipt, te weinig inspiratievol. De beste man kan in mijn ogen veel meer en veel beter dan dit.