Dødheimsgard - Supervillain Outcast (2007)

Ooit begonnen als typische black metalband, tegenwoordig legt Dødheimsgard (of DHG) zich toe op bizarre industrieel aandoende post blackmetal. Supervillain Outcast klinkt iets toegankelijker dan voorganger 666 International. Alhoewel het tempo in de meeste nummers behoorlijk hoog ligt. Ook de vocalist bedient zich van behoorlijk vreemde vocalen zo nu en dan. Het is een ieder geval een album dat gemakkelijk je aandacht opzuigt. Het is een conceptplaat die in 15 nummers een muzikaal stripverhaal over superhelden en superschurken aan je ontvouwt. En dat is weer eens wat anders dan een concept over vikingen of satans onheilige avonturen, het geeft het geheel ook zijn bizarre sfeer.

Net voor de eerste keer beluisterd en dit is toch wel heel erg gaaf. Het heeft echt iets futuristisch zonder te klinisch gaan klinken, de productie is heel erg goed. De gitaarriffs zijn kronkelend en een beetje Voivod-achtig, de drums gaan mee met die gitaarriffs en zijn af en toe behoorlijk onnavolgbaar. De zang is apart en compleet niet Black Metal, geen raspende vocalen maar meer schreeuwen en erg gave cleane zang. De 3 tussenstukjes die a capella zijn hebben heel veel sfeer en zorgen voor een mooie afwisseling. Maar die is er toch wel genoeg op dit album. Hij komt eind maart uit met een extra CD dus ik denk dat ik hem wel ga bestellen.

Ik kocht Supervillain Outcast blind omdat ik A Umbra Omega een erg sterk album vond, maar kreeg al snel spijt van mijn koop. Dit album deed helemaal niks voor mij, vond het een lange zit en een onsamenhangend album. Intussen heb ik Supervillain Outcast ook weer verkocht, en houd ik het bij A Umbra Omega.