Peluché - Unforgettable (2018)

"Pioneers of ‘Trip Jam’, an emerging genre that fuses elements of Latin, funk, psychedelia, soul and hip-hop" aldus hun Bandcamp pagina. Het ligt duidelijk in het verlengde van Trip Hop.

Ondertussen zijn er drie singles verschenen van deze Londense band: Scared After All (Touch My Body), To Be a Bird en Keep Making Me Happy. Die laatste bevalt nog het meeste.

Ook Figure Me Out is als single verschenen en deze doet wat denken aan het werk van El Perro del Mar, een wat ingetogen Jazzy Pop. Alle vier de singles bevallen prima.

Gewaagd om een nummer of een album Unforgettable te noemen want grote kans dat je dat niet gaat waarmaken. Het is een beetje flauw om te zeggen dat na de eerste beluistering dit GEEN onvergetelijk indruk heeft gemaakt. Zoiets is wellicht alleen weggelegd voor een Nat King Cole

Maar de drie dames van Peluché (=Spaans voor pluche knuffeldier) hebben echt wel hun best gedaan om er iets moois van te maken. Bovendien was Dan Carey voor het nummer Scared After All erbij betrokken: wel bekend van SIA, Emiliana Torrini, Lily Allen, CSS, Brazilian Girls en nog vele andere bekende acts. Maar er is weinig verschil tussen dat nummer en de rest van het album. Rhapsody Gonzalez, Amy Maskell, Sophie Lowe hebben de rest zelf uitgevoerd, geschreven en geproduceerd.

Want dit is zeker geen slecht album, sterk nog dit is een prima tot zeer goed album. Deze musici weten indruk te maken door de subtiele manier waarop de muziek is gearrangeerd waardoor er continue kleine veranderingen plaatsvinden om het boeiend te houden. Om het te benoemen is een stuk lastiger, zo wordt Keep Making Me Happy op Discogs verbazingwekkend met Hip Hop / Rock aangemerkt. Op hun eigen Bandcamp wordt het ook al wat vreemd getagd: Alternative, Funk, Hip Hop, Latin, Psychedelia, Soul, Trip-Jam. Veel van die stijlen hoor ik er niet echt in terug en het is ook goed toegankelijk dus Alternatief lijkt me niet van toepassing ook als dit zeker niet mainstream is.

Het is meer een mix van Jazz, Dub, Ambient met wat dromerige zang met licht zweverige teksten. Geen onvertogen woord op het album te vinden, veel 'uplifting' en positieve vibes en het zou me niets verbazen als de dames aan mindfulness doen. Wellicht zou het voor een variant op New Age kunnen doorgaan. Muzikaal doet het soms denken aan de Jazzy / Avant-garde van Tuxedomoon, maar daar zit een 'donkere' kant aan, terwijl dit juist 'licht' is.

Het klinkt prachtig maar er blijft ook bitter weinig hangen... maar dit was pas de tweede complete beluistering ook al had ik de 5 singles wel al eerder elk +10 keer beluisterd. Ik vermoed dat deze door alle prachtige platen die al eerder zijn verschenen buiten mijn Top 50 van dit jaar zal worden gehouden. Geen schande want dat is 300 plekken hoger dan de laagst genoteerde album in die lijst.

Naast de singles: Scared After All (Touch My Body), To Be a Bird, Keep Making Me Happy is ook het lang uitgesponnen Is It Gonna Rain prachtig.