Low - Secret Name (1999)

Prachtig.....weight of water en Missouri....wat een intens

En two-step...

Zoveel stemmen zo weinig berichten... dat is redelijk zeldzaam.

Woorden schieten te kort, dat is de reden!

Low ken ik eigenlijk maar heel beperkt. Ja, wel wat van gehoord en daar bleef het dan weer bij ook al is het een favoriet bandje van een aantal users hier op de site die ik qua smaak wel goed kan volgen.
Toch ben ik juist aan dit album begonnen doordat zanger Scott Matthew het beschouwt als zijnde zijn persoonlijke favoriet.
Een favoriete artiest van mij moest dus het beslissende duwtje geven en dat is niet slecht bevallen. Ik snap wel dat Matthew dit mooi vindt omdat zijn eigen muziek qua sfeer er goed bij aansluit.
Het is allemaal heel breekbaar en intens en de schoonheid druipt er van af: traag komt het op je af en moet je er voor zorgen dat je het opneemt. Als dat eenmaal goed lukt is Secret Name als een geweldig album te betitelen en ben ik benieuwd of dit een startsein voor mij is om dan ook maar de rest van Low op te gaan zoeken.

Half jaren 90 tot begin 2000 grossierden Low in fantastische platen en intense live optredens, met name in Paradiso wat natuurlijk (Alan en Mimi zijn mormomen) een perfecte plaats is.
Starfire is briljant, een van hun mooiste nummers ooit gemaakt on par met Hey Chicago van hun experimentele Songs for a dead pilot wat dan ook op Kranky is uitgebracht.
Secret Name is wat mij betreft samen met The curtains hits te cast en Things we lost in the fire de mooiste.
Wellicht dat sommigen dat al weten maar Alan Sparhwak zit ook een zeer luidruchtige blues/punk band a la Jon Spencer, the Black Eyed Snakes, ook heel intens maar dan heel anders

Staat voor mij zowaar op gelijke hoogte met I Could Live in Hope. Had ik eigenlijk niet verwacht, maar met zo'n middenstuk kan het eigenlijk ook bijna niet anders. Ontzettend intense plaat, erg moeilijk om hier verder wat over te zeggen.

Live in Utrecht

Low - Soon - TivoliVredenburg

Op de vinylversie komen na Home twee nog erg mooie nummers: Old Man Song (het beste nummer van de plaat, ik zou echt niet zonder willen) en Last Breath.

Gelukkig staan ze ook op het album A Lifetime of Temporary Relief : 10 Years of B-Sides & Rarities

Dit is een buitenaards mooi album. Hier wordt zo'n unieke sfeer neergezet. Daar geef ik me helemaal aan over. Ik vind deze zelfs nog iets mooier dan hun openingsalbum.

Will the night is ❤️

Pff, wat een mooie plaat weer. Geluid verrast al lang niet meer, maar de intensiteit en schoonheid waarmee dit 'Secret Name' wordt neergezet is weergaloos.

Geschreven in De album Top 100 van...:

Ik hanteer het "één plaat per artiest" beleid, mochten jullie dat nog niet door hebben en welke Low-plaat het werd, was zo'n beetje de moeilijkste keuze tijdens de samenstelling van deze lijst. Uit de eerste periode is deze Secret Name mijn favoriet. Maar de twee laatste platen waarop een moedige en nieuwe weg richting de toekomst (die op brute wijze werd afgekapt door de dood van Mimi Parker) werd ingeslagen zijn me even lief. Na veel wikken en wegen werd het dan toch Secret Name, omdat hier mijn misschien wel favoriete Low-nummer op staat, als bonustrack op de LP-versie nog wel: Old Man Song. Niet meer dan de stem van Mimi Parker, ondersteund door een keyboard en een handvol welgeplaatste snareklappen en hartverscheurend mooi. Op alle vroege Low-platen staan altijd wel een paar nummers die ik iets minder vind maar Secret Name is over de volle breedte heel erg sterk, nergens wordt de beklemmende sfeer doorbroken door een al te simpel liedje, de dreiging is hier constant. Two-Step is hier het bekendste nummer en werd altijd nog vaak live gespeeld terwijl de rest wat werd vergeten, helemaal onterecht wat mij betreft!

Aangekruist als favoriet:
1. Old Man Song
2. Two-Step
3. Don't Understand